ნაწარმოებები



ავტორი: დერვიში
ჟანრი: პოეზია
8 სექტემბერი, 2021


* * *

რა სიმშვიდეა სიტყვებს მიღმა. მარადიული
ქალაქის ცენტრში სადგურია. ხალხი. ბაქანი.
მატარებელიც მალე გავა-თეთრი მაქმანი
და საღამომდე დღე იქცევა ნარატივებად.
შემოდგომაა. ყანჩელია. სრული სიყვითლე.
თბილისში. რომში. ახლა უკვე-ფროსინონემდე.
და მერე უკან. რომისაკენ. მშვიდად. მომენდე.
მე არსად წავალ. გამგზავრება გადავიფიქრე.
გწერ და ფანჯრიდან ირხევიან მწვანე ნაძვები.
თითქოს წიწვებში იმალავენ უძარღვო ფოთლებს-
ცრუ აკაციის. ხმელი არყის, ნაძვი რომ მორთო
საყურეებით. შეეფაკლათ ნაძვებს-ღაწვები.
მარტო ვარ, ისევ თავს ვიმშვიდებ, ხვედრია ალბათ,
გყავდეს ათასი მეგობარი და იყო მარტო.
ამოვალაგე ჩრჩილის საზრდოდ ნაგდები მანტო.
მძიმე საბანი-დათბილული მსუბუქი ბამბით.
ღვინობისთვიდან გადანახულ კანაფს ვეწევი.
ვერ მივატოვე. არც მიცდია. ვის რას ვუშავებ?
არ გამოდგება არასოდეს ჩემგან გუშაგი,
ვგრძნობ, აივანიც თავისთავად როგორ ირწევა.
რა სიმშვიდეა რწევის მიღმა. მარადიული
ქალაქის ცენტრში სადგურია. ხალხი. ბაქანი.
მატარებელიც მალე გავა-თეთრი მაქმანი
და საღამომდე დღე იქცევა ნარატივებად.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები