ნაწარმოებები



ავტორი: ცისკაძე ოთარი
ჟანრი: თარგმანი
8 სექტემბერი, 2021


William Shakespeare – Sonnet XXVII (27)

უილიამ  შექსპირი - სონეტი XXVII - თარგმნა ოთარ ცისკაძემ

სარეცელისკენ მივიჩქარი, რათა დაწოლით
შვება მოვგვარო ნაჯაფარ და ნამგზავრ კიდურებს,
მაგრამ გონება არ ისვენებს, ფიქრებს წამოშლის
და შენკენ სწრაფვით სურს გამოსცდეს გზებს და ხიდურებს:

რადგან გონს შენგან დაშორებულს კარგა მანძილით
დაუფლებია მომლოცველის საღმრთო განზრახვა,
ნებას არ აძლევს აღარც თვალებს ძილში ჩაძირვის
და აიძულებს ბნელში ჭვრეტდნენ ბრმათა სანახავს.

მომელანდება წარმოსახვით ხატი ხალასი,
თვალის მაგივრად დამანახვებს სული სანუკველს,
კუნაპეტ ღამეს გაანათებ მსგავსად ალმასის
და ბებერ სახეს სილამაზით გაუჭაბუკებ.

შენით მაშვრალმა მყუდროება ვერ დავიმკვიდრე,
დღე სხეული მღლის, ღამით მირღვევს ფიქრი სიმშვიდეს.

8 სექტემბერი, 2021 წ.


William Shakespeare – Sonnet XXVII  (27)


Weary with toil, I haste me to my bed,
The dear repose for limbs with travel tired;
But then begins a journey in my head
To work my mind, when body's work's expired:

For then my thoughts--from far where I abide--
Intend a zealous pilgrimage to thee,
And keep my drooping eyelids open wide,
Looking on darkness which the blind do see:

Save that my soul's imaginary sight
Presents thy shadow to my sightless view,
Which, like a jewel hung in ghastly night,
Makes black night beauteous, and her old face new.

Lo! thus, by day my limbs, by night my mind,
For thee, and for myself, no quiet find.


Sonnet 27 in modern English

Weary from travelling, I hasten to my bed – that welcome place of rest for limbs tired out from travel. But then another journey begins in my head that puts my mind to work after my body’s work has ended; because my mind begins another, arduous, trip, from far away from home, to where you are, keeping my drooping eyelids wide open. It makes them stare at darkness, as blind people do, except that my imagination makes me see your image, that hangs like a jewel in the black night and makes it beautiful, transforming its old face to a young one. Look, now! Because of you, neither my limbs by day, nor my mind by night, enjoy any rest.



Подстрочный перевод  А.Шаракшане

Изнуренный тяготами пути, я спешу в постель,
сулящую желанный отдых членам, утомленным дорогой,
но тогда начинается путешествие в моей голове,
которое утомляет мой ум, когда труды тела закончились,

так как тогда мои мысли из далека, где я пребываю,
отправляются в усердное паломничество к тебе
и заставляют мои слипающиеся глаза [веки] широко раскрыться,
глядя в темноту, которую видят слепые,

но воображение — зрение моей души —
представляет моему невидящему взору твой призрак,
который, как драгоценный камень, парящий в мертвенной ночи,
делает черную ночь прекрасной, а ее старое лицо — молодым.

Вот так днем — мои члены, а ночью — ум,
ради тебя и ради меня самого, не знают покоя.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები