ნაწარმოებები



ავტორი: ოთარ_ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
9 სექტემბერი, 2021


William Shakespeare – Sonnet XXIX (29)

უილიამ  შექსპირი - სონეტი XXIX - თარგმნა ოთარ ცისკაძემ

არ ვურიგდები ავბედისგან რგებულ ჯაღადირს,
აბუებული, გარიყული, მოსაყვედურე,
სმენადახშულ ცას შევაწუხებ ფუჭი ღაღადით,
თავბედს ვიწყევლი უბედური თავის შემყურე,

შემეხარბება მაშინ ზოგის - შემმართებლობა,
ქმნულკეთილობა, მოხდენილი ამხანაგები,
დიდოსტატობა, გონებრივი შესაძლებლობა -
განაწყენებულს ბოძებული ძღვენით განგების;

ამგვარ ფიქრებით თავის მკიცხველს შეუბრალებლად,
გამახსენდები უცაბედად, ცას თვალს შევმართავ,
ტოროლას მსგავსად უსწრაფესად სული მაღლდება
პირქუშ მიწიდან, ჰიმნებს გალობს ზეცის ბჭეკართან.

ჩემო საუნჯევ, რადგან ფიქრში მზეებრ აენთე,
ჩემს ბედს არ გავცვლი ხელმწიფეთა არცერთ ფაენზე!

9 სექტემბერი, 2021 წ.

ფაენი - სკიპტრა



William Shakespeare – Sonnet XXIX (29)

When, in disgrace with fortune and men's eyes,
I all alone beweep my outcast state
And trouble deaf heaven with my bootless cries
And look upon myself and curse my fate,

Wishing me like to one more rich in hope,
Featured like him, like him with friends possess'd,
Desiring this man's art and that man's scope,
With what I most enjoy contented least;

Yet in these thoughts myself almost despising,
Haply I think on thee, and then my state,
Like to the lark at break of day arising
From sullen earth, sings hymns at heaven's gate;

For thy sweet love remember'd such wealth brings
That then I scorn to change my state with kings.


Sonnet 29 in modern English

When my luck has failed and no-one gives me any sympathy, I sit all alone and cry about being an outcast, and bother the deaf ears of heaven with my useless cries; and examine myself and curse my fate, wishing that I was like someone with good prospects; or that I looked like another, or had friends like yet another, coveting this man’s skill, and that man’s range – totally dissatisfied with the things I usually enjoy. Yet, as I’m thinking these thoughts, almost believing myself despicable, I think of you by chance and then my soul, like the lark rising from the glum earth at daybreak, sings hymns at heaven’s gate. Because when I remember your sweet love, the thought brings such wealth that I’d then refuse to change places with kings.



Подстрочный перевод А.Шаракшане

Когда, в немилости у Фортуны и опозоренный в глазах людей,
я в полном одиночестве оплакиваю мое положение отверженного,
и беспокою глухое небо тщетными мольбами,
и смотрю на себя, и проклинаю свою судьбу,

мечтая уподобиться тому, кто богаче надеждой,
походить на одного внешностью, на другого — обилием друзей,
желая обладать искусством этого и кругозором того, —
менее всего довольствуясь тем, чем я более всего наделен;

посреди этих мыслей, почти презирая себя,
я вдруг думаю о тебе, и тогда моя душа,
подобно жаворонку, на заре поднимающемуся
с угрюмой земли, поет гимны у небесных ворот,

так как мысль о твоей драгоценной любви приносит такое богатство,
что я погнушался бы поменяться своим положением с королями.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები