ნაწარმოებები



ავტორი: დერვიში
ჟანრი: პოეზია
13 სექტემბერი, 2021


* * *

სხვისი თხა სხვის ბაღში მღეროდა „ოდელიას“,
სხვის ბაღში კენჭებს რომ ვისროდი,
საკუთარ ბავშვობას ვძერწავდი კლოდელივით,
ხელში შურდულით ან ფიშტოთი.
ბუხარში თუხთუხებდა ქვაბი-სამურაბე,
შინდი იცლებოდა სისხლისგან,
ცალ ფეხზე მეკიდა მარდუქი. ხამურაბი.
თვალებს მთელი ძალით ვისრესდი,
ხოლო თვალებიდან მოსჩანდა წინა ღამის
ჭიაკოკონა და კოცონი.
მომწონდა. ვაკოცე კინაღამაც
გოგონას, რომელიც მორცხვობდა.
ბავშვობა თვალსა და ხელს შუა,
ცვილის სანთელივით გაილია,
მახსოვდა ბორჯომი. ბეშუმი.
მახსოვს ქანაანი. გალილეა.
დღეებიც უპირობოდ დავიხსომე,
ჩემი უდარდელი ბავშვობის.
მახსოვს აერების პალინდრომიც,
ახლა სიბერეა. გამოშრა
ტვინი-მოგონების სისველიდან.
წავშალე თებერვლის ნარატივი.
ადრეულ გაზაფხულს მივეკედლე
და ბუდის ჩამოშლა გაპატიე.
მერცხლებიც უკან მოვიყოლე,
დამირჩა არაფრის არაქათი.
ცა კი-ვარსკვლავების პოლიგონი,
ვერავის თვალებში გადავხატე.
სხვისი თხა სხვის ბაღში მღეროდა „ოდელიას“,
ბუხარში თუხთუხებდა ქვაბი-სამურაბე.
ცალ ფეხზე მეკიდა მარდუქი. ხამურაბი.
საკუთარ ბავშვობას ვძერწავდი კლოდელივით.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები