ნაწარმოებები


ლიტერატურული კონკურსი “ლილე 2021“     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე https://urakparaki.com/?m=13&Theme=1546

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
17 სექტემბერი, 2021


William Shakespeare – Sonnet XXXIII (33)

უილიამ  შექსპირი - სონეტი XXXIII (33) - თარგმნა ოთარ ცისკაძემ 

ბევრჯერ მინახავს ალიონზე მნათის ალერსით
ნაამბორალი მწვერვალები - განაბრუები,
მზიური ბაგით ნაფერები მდელოს ალერდი,
ცის ჯადოსნობით დაფერილი წმინდა რუები.

ხანდახან ღრუბლებს თანმხლებლებად გამოიძახებს
ზეცის თავანი, იქუფრება მათი ამალით,
წამხდარ სამყაროს მოარიდებს ღვთიურ პირსახეს,
გაიძურწება დასავლეთში თავპირნამალი.

ჩემი მზეც ასე მინათებდა დილასისხამზე,
ვარაყდებოდა შუბლი ციურ ოქროცურვილით,
თუმცა ერთ საათს მელამუნა სხივთა სინაზე,
თვალს მიეფარა მომიჯნავე ღრუბლით ბურვილი.

მაგრამ საყვარელს წავუყენებ განა ბრალდებას,
რას ვთხოვ მიწის მზეს, ზეცის მზეც თუ დალაქავდება?!

17 სექტემბერი, 2021 წ.



William Shakespeare – Sonnet XXXIII (33)

Full many a glorious morning have I seen
Flatter the mountain-tops with sovereign eye,
Kissing with golden face the meadows green,
Gilding pale streams with heavenly alchemy;

Anon permit the basest clouds to ride
With ugly rack on his celestial face,
And from the forlorn world his visage hide,
Stealing unseen to west with this disgrace:

Even so my sun one early morn did shine
With all triumphant splendor on my brow;
But out, alack! he was but one hour mine;
The region cloud hath mask'd him from me now.

Yet him for this my love no whit disdaineth;
Suns of the world may stain when heaven's sun staineth.


Sonnet 33 in modern English

I’ve seen so many glorious mornings when the royal sun lights up the mountaintops, kisses the green meadows with its golden face, and makes streams shine with its celestial magic. But then it allows the blackest clouds to ride across its heavenly face with ugly gloom, and hides that face from the dull world, sneaking off to the west with the disgrace of it. In just that way my sun shone on my brow early one morning with that same triumphant splendor. But alas, he was mine for only one hour: the dark clouds have hidden him from me now. Yet, my love doesn’t condemn him in the least. The suns of humanity may show their faults if the sun of heaven does.



Подстрочный перевод А.Шаракшане

Множество раз видел я, как великолепное утреннее светило [утро]
ласкает вершины гор царственным взглядом [глазом],
касаясь золотым ликом зеленых лугов,
золотя бледные ручьи с помощью небесной алхимии,

но вскоре позволяет нижайшим тучам бежать
уродливой массой по своему божественному лицу
и, пряча от покинутого мира свой облик,
крадется незаметно на запад, обезображенное [с позором].

Так и мое солнце однажды ранним утром озарило
мой лоб всем своим великолепием,
но, увы, моим оно было только один час —
скоро его от меня скрыла туча.

И все же моя любовь на него за это нисколько не гневается:
земным солнцам позволено иметь пятна, когда в пятнах солнце небесное.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები