ნაწარმოებები


"რევაზ ინანიშვილის სახელობის ლიტერატურული კონკურსი"     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე https://urakparaki.com/?m=13&Theme=1545

ავტორი: ს.შკადარევიჩი
ჟანრი: პოეზია
7 ოქტომბერი, 2021


* * *

ღრუბლებს ვეღარ ლეწავს მთვარე

ცაზე ჩიტი სიჩუმესაც ..

ვეღარ ლეწავს ღრუბელს მთვარე
და სიცოცლე ზის ნუგეშთან,

შეიყვარე
შეიყვარე,

წყალს ასხამენ თან გუბესთან,
სადაც ღია ფერის კარებს,
ლექსებს მთვარე დაუკეცავს,
ვიღაც გამვლელს.

იქ აღებენ იალქანებს,
ცა თუ შეცდა ..

მერე ამინ!

შეუმცდარებს,

მერე ამინ გაუხეშდა ...

რადგან ილტვის თეთრი მთვარე
დღის გრანდიოზულ ღამესთან,


ღამეს ფიქრი მიამგვანე,

მიამსგავსე
ქარებს
წელსაცს ..

თუ სადმე ვერ წაიყვანე
და თუ ფიქრი გადაგექცა,

უსასრული წამის წესად,
საუკუნე თუ დათვალე
თვლაში თითებს თუ კი კეცავ,

ფანჯრებს უღებს ქარი კარებს
ცაზე ჩიტი სიჩუმესაც,
ანგრევს ,
ეწეპება დარდი ლექსსაც..

რადგან ასე მოგვიტანეს,
რადგან წესად გადაგვექცა ..

წამებს სევდა იმ გუბესთან,
ამ ფიქრებმა მიუტანეს,

ღრუბლებს ვეღარ ლეწავს მთვარე,
კარებს ღია ფერის მზესაც,
გაუხუმდა არემარე,

გაერთტკეცდა ...


და მდუმარეს,

ჩიტი ცაზე სიჩუმესაც
უვლებს წრეს და
ფიქრი სევდას გააწამებს,

ვინც ვერ შეცდა ...
ვინც ვერ ავნებს...
დედამიწის სამოთხეს და
ვინც ქარიდან გადის გარეთ,

და კარს ღმერთის პოვნით კეტავს

შეუმცდარი ისევ შეცდა,

რომ მე ელოდება მთვარეს ,

და ღრუბლების სანიშნესთან ,


მზერას ვერ გადაიბრალებს,
ის ვინც შეცბა...


შეუმცდარი ღია კარი,
გადაღება შავმა ცეცხლმა

და მზის შუქის ნიაღვარი

დაიღვაროს დამწიფეს და

სადაც მთვარე არც კი არის,
სადაც მთვარე გაათკეცდდა,

მომავალი ჩემი წამი,
შენი უმომავლო წრეც და

წრეზე ღია ფერის კარი,

ციმციმებს და
ფერებს აფრქვევს ღამე გარეთ

და გააღო უხერხულად

ვინმე კი ამ სიჩუმეში,
მეჩვენება ჩემი მთვარე,

რომლის დარდმა და ალერსმაა
ღრუბელს არ დაუდო ზავი

და იქიდან სადაც მზესაც,
სადაც შენ და

სადაც არვინ,

არ ოცნებობს არ ეძებს და ელოდება
ძახილს მაინც,

მე კი ვეძებ,
შენ კი ვერ სჩანს,

ის კი ისეც კია ქარი,

ღრუბრლს ეხეთქრბა ზეცა,
იკეტება ღია კარი

ჩემი ღია ფერის სევდა,
შენი მუქი ფერის კანი,

თეთრ თოვლივით სარეცელთან,
იმიტომ არ მოგიტანე,

რომ არ დადნეს
უფრო მეტსაც,

მოგიტანე მთების წყალი

მაგრამ მთვარე ღრუბლებს ლეწავს,
ომი ქვიშა ქარი, წამი,

საუკუნის მომთმენ მე ს და
საუკუნეს ამტანთ, ამინ !

 ვერ ერევა ღრუბლებს შენსას,
შენს ღიმილზე ჯდება წამი,

გადამფრენ ჩიტს

ხმაურს ,
მზესაც,

ღრუბელს ვეღარ ლეწავს მთვარე ...

გადაიკეტაო ზეცა ...

შენ გვერდიდან მოუქრე !

ს.შ
2021.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები