ნაწარმოებები


"რევაზ ინანიშვილის სახელობის ლიტერატურული კონკურსი"     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე https://urakparaki.com/?m=13&Theme=1545

ავტორი: ოთარ_ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
14 ოქტომბერი, 2021


William Shakespeare – Sonnet XLIV (44)

უილიამ შექსპირი - სონეტი XLIV (44) - თარგმნა ოთარ ცისკაძემ

რომ შეძლებოდა სხეულს ფიქრის მსგავსად ნავარდი, 
დამაბრკოლებდა შორეული განა მანძილიც!
ვეება სივრცეს გადავკვეთდი, უმალ გნახავდი,
რადგანაც ზრახვას არ სჭირდება ფრენა ხანგრძლივი.

არ  ექნებოდა მნიშვნელობა მანძილს გამთიშველს,
უშორეს მიჯნებს, თუნდაც რთულად გადასალახავს,
ზრახვას ხომ ძალუძს გადაევლოს სივრცეს მაშინვე,
სასურველ ადგილს წარმოდგენით როცა დასახავს.

ფიქრი რომ არ ვარ, საფიქრალი მთრგუნავს მეტწილად,
რადგან გზასავალს ვერ გავივლი მისებრ კისკასით,
მეც ვინაიდან წყლით და თიხით გამოვძერწილვარ,
მომიწევს ოხვრით შეგუება ჟამის სიმკაცრის;

წყლისა და მიწის - შემაფერხებს რადგან ნაერთი,
ცხარე ცრემლები დამდინდება სასოწარკვეთილს.

14 ოქტომბერი, მცხეთობა, სვეტიცხოვლობა, 2021 წ.



William Shakespeare – Sonnet XLIV (44)

If the dull substance of my flesh were thought,
Injurious distance should not stop my way;
For then despite of space I would be brought,
From limits far remote where thou dost stay.

No matter then although my foot did stand
Upon the farthest earth removed from thee;
For nimble thought can jump both sea and land
As soon as think the place where he would be.

But ah! thought kills me that I am not thought,
To leap large lengths of miles when thou art gone,
But that so much of earth and water wrought
I must attend time's leisure with my moan,

Receiving nought by elements so slow
But heavy tears, badges of either's woe.

Sonnet 44 in modern English

If the dull substance of my flesh were thought instead of flesh, this destructive distance between us wouldn’t be a barrier because then, no matter how far away they were, I would come from the most remote regions to where you are. It wouldn’t matter, then, that my feet were planted on the furthest place on earth from you: nimble thought can jump over both land and sea as quickly as it can think of the place where it wants to be. But, ah, it’s killing me that I’m not made of thought, to leap over the many miles when you are gone but, being made of so much earth and water, I must fill the long hours without you with my complaint. I get nothing from such slow elements, except heavy tears, the mark of both elements.



Подстрочный перевод А.Шаракшане

Если бы вялое вещество моей плоти было мыслью,
то досадная отдаленность не остановила бы меня,
поскольку тогда, вопреки расстоянию, я был бы перенесен
из далеких пределов туда, где пребываешь ты.

Тогда было бы неважно, хотя бы мои ноги стояли
на земле, самой удаленной от тебя,
так как проворная мысль может перепрыгивать через море и сушу,
как только вообразит место, где хотела бы быть.

Но увы, меня убивает мысль, что я — не мысль,
способная переноситься через многие мили, когда ты далеко,
но что, состоящий на такую большую часть из земли и воды,
я должен, стеная, следить за праздным временем,

ничего не получая от таких медлительных элементов,
кроме тяжких слез — знаков печали их обоих.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები