ნაწარმოებები


ლიტერატურული კონკურსი “ლილე 2021“     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე https://urakparaki.com/?m=13&Theme=1546

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
11 ნოემბერი, 2021


William Shakespeare – Sonnet LX (60)

უილიამ შექსპირი - სონეტი LX (60) - თარგმნა ოთარ ცისკაძემ

როგორც ტალღები ესწრაფვიან  სანაპიროებს,
ბოლო საყუდარს ელტვის ჩვენი წუთთა მხედრობაც,
წინამორბედი მომდევნოს სვლას განაპირობებს,
მათგან არც ერთი არ დაარღვევს თანმიმდევრობას.

ახალშობილ ყრმას უნანავებს დრო გამუდმებით,
სიჭაბუკისას მიანიჭებს მშვენ დიადემას,
თუმც მალე ჩრდილავს დაბნელების უშნო მრუდებით,
რადგან ხანგრძლივად არ შეარჩენს გადიადებას.

გაფერმკრთალდება სიჭაბუკის ფერი ბაკმული,
დაიღარება სილამაზის შუბლი გაკვალვით,
სიმშვენიერე ბუნებისგან უხვად კაზმული
მოიცელება ჟამის ცელით, როგორც სამკალი.

არ დავანებებ თუმცა ჟამს შენს გაქიაქებას
და ეგ მშვენება ლექსით მარად აკიაფდება!

11 ნოემბერი, 2021 წ.



William Shakespeare – Sonnet LX (60)

Like as the waves make towards the pebbled shore,
So do our minutes hasten to their end;
Each changing place with that which goes before,
In sequent toil all forwards do contend.

Nativity, once in the main of light,
Crawls to maturity, wherewith being crown'd,
Crooked elipses 'gainst his glory fight,
And Time that gave doth now his gift confound.

Time doth transfix the flourish set on youth
And delves the parallels in beauty's brow,
Feeds on the rarities of nature's truth,
And nothing stands but for his scythe to mow:

And yet to times in hope my verse shall stand,
Praising thy worth, despite his cruel hand.


Sonnet 60 in modern English

Just as the waves push toward the pebbled shore, our minutes hasten toward their end, each moment replacing the one that went before, straining against each other to move forward in successive effort. Once born, creatures crawl from that pre-birth ocean of light to maturity, facing cruel eclipses that obstruct their glory, and Time, that gives, begins to destroy its own gifts. Time pierces the flowering cast of youth and digs deep lines in beauty’s forehead: feeds on the most exquisite of nature’s specimens, and there’s nothing that its scythe won’t mow. And yet my verses will last to be read by future generations, praising your worth in spite of Time’s cruel hand.



Подстрочный перевод А.Шаракшане

Подобно тому, как волны, напирая, движутся к каменистому берегу,
так наши минуты спешат к своему концу,
каждая сменяя ту, что ей предшествует, --
упорной чередой все стремятся вперед.

Рождение, едва появившись на свет,
ползет как дитя к зрелости, а лишь только увенчается ею,
кривые затмения ополчаются на его великолепие
и Время, которое дарило, теперь губит свой дар.

Время пронзает цвет юности
и роет борозды на лбу красоты,
кормится всем редкостным и подлинным в природе,
и все живет лишь для того, чтобы быть скошенным его косой.

И все же до грядущих времен доживут мои стихи,
восхваляющие твою красоту, вопреки его жестокой руке.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები