ნაწარმოებები


ლიტერატურული კონკურსი “ლილე 2021“     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე https://urakparaki.com/?m=13&Theme=1546

ავტორი: ჯიმი
ჟანრი: თარგმანი
16 ნოემბერი, 2021


რობერტ ი. ჰოვარდი - კიმერია

გამახსენდება
ბნელი ტყეები, ჩრდილიანი გორაკები რომ დაებურათ;
ლეგა ღრუბლების მოჟამული, მარადი თაღი;
მუქი რუების უხმაურო დინება დაბლა,
და ქართა სევდა, ხეობებში რომ ჩურჩულებდნენ.

შემოსდგომოდნენ ერთმანეთზე გორები გორებს,
ფერდებს - ფერდები, დაფარული ხეების წყებით,
ჩვენს ქუშ მიწაზე. და როცა კაცი ავიდოდა
რომელიმე დაღარულ მთაზე და გახედავდა,
მისი თვალები მხოლოდ ამ სანახს დალანდავდა - გორებს გორებზე,
ფერდებზე - ფერდებს, ძმათა მსგავსად თავდაბურულებს.

პირმოქუფრული მხარე იყო, თითქოს იტევდა
ყველა ღრუბელ-ქარს, ყველა სიზმარს, მზეს რომ რიდობენ;
ეულ ქარებში ჭრიალებდნენ სველი ტოტები,
და ყოველს ბნელი ტყიანები გადმოჰფარვოდა,
მზეც ვერ ატანდა ქვემოთ, გადამქცევი
მოკლე ჩრდილებად კაცთა: დარქმეოდა მას
კიმერია, წყვდიადის, მრუმე ღამის მიწები.

დიდი ხნის წინათ ეს ამბავი, შორზე შორს იყო:
სახელიც აღარ მაგონდება, იქ რომ მიხმობდნენ.
ცული და კაჟისპირა შუბი სიზმარიღაა,
ნადირობები და ომები - როგორც ჩრდილები. ერთადერთი
იმ ლანდიანი მიწებისა სიწყნარე მახსოვს;
ღრუბლები, სამარადისოდ გორაკებზე რომ ზვინდებოდნენ,
ბინდი მარადი უღრანებისა.
კიმერია, წყვდიადისა და ღამის მიწები.

ჰე, სულო ჩემო, ბნელიანი გორებიდან დაბადებულო
ღრუბელ-ქარებში, აჩრდილებში, მზეს რომ რიდობენ,
კიდევ რამდენი სიკვდილითღა უნდა გავწყვიტო
მემკვიდრეობა, გარს ნაცრისფრად მოჩვენებები
რომ შემომხვია? გულში ვიცქერი. გადაშლილა იქ
კიმერია, წყვდიადისა და ღამის მიწები.


Robert E. Howard - Cimmeria

I remember
The dark woods, masking slopes of sombre hills;
The grey clouds' leaden everlasting arch;
The dusky streams that flowed without a sound,
And the lone winds that whispered down the passes.

Vista on vista marching, hills on hills,
Slope beyond slope, each dark with sullen trees,
Our gaunt land lay. So when a man climbed up
A rugged peak and gazed, his shaded eye
Saw but the endless vista - hill on hill,
Slope beyond slope, each hooded like its brothers.

It was a gloomy land that seemed to hold
All winds and clouds and dreams that shun the sun,
With bare boughs rattling in the lonesome winds,
And the dark woodlands brooding over all,
Not even lightened by the rare dim sun
Which made squat shadows out of men; they called it
Cimmeria, land of Darkness and deep Night.

It was so long ago and far away
I have forgot the very name men called me.
The axe and flint-tipped spear are like a dream,
And hunts and wars are shadows. I recall
Only the stillness of that sombre land;
The clouds that piled forever on the hills,
The dimness of the everlasting woods.
Cimmeria, land of Darkness and the Night.

Oh, soul of mine, born out of shadowed hills,
To clouds and winds and ghosts that shun the sun,
How many deaths shall serve to break at last
This heritage which wraps me in the grey
Apparel of ghosts? I search my heart and find
Cimmeria, land of Darkness and the Night.

https://allpoetry.com/Cimmeria

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები