ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე. დიდება უკრაინას !!!     * * *     Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
14 ივნისი, 2022


William Shakespeare – Sonnet CXLVII (147)

უილიამ  შექსპირი  -  სონეტი CXLVII (147)  - თარგმნა ოთარ ცისკაძემ

ჩემი ტრფიალი დაემსგავსა მუდმივ ხურვებას,
მოწადინეა დაუცხრომელ სისხლის დუღების,
მწდედ და ხაბაზად საწადელი ემსახურება
და არასოდეს დარწყულდება იშტა უძღები.

გონება ხშირად მიტარებდა განსჯის გაკვეთილს, 
რჩევას მაძლევდა ავადობის განსაკურნებლად,
ბოლოს დამტოვა და შევიცან სასოწარკვეთით,
ჟინის აყოლა მიქადოდა განადგურებას.

განმშორდა გონი უკურნებელს დიდხანს მთმინარი,
შლეგისკენ ტანჯვა ოთხივ კუთხივ გამოემართა,
დავეხეტები ბორგნეული, შეუსმინარი
და ამრევია სინამდვილე ნაოცნებართან.

რადგან მეგონე დღის ნათელი უდიადესი,
შენ კი ყოფილხარ  უბნელესი ღამე ჰადესის!

14 ივნისი, 2022 წ.


William Shakespeare – Sonnet CXLVII (147)

My love is as a fever, longing still
For that which longer nurseth the disease,
Feeding on that which doth preserve the ill,
The uncertain sickly appetite to please.

My reason, the physician to my love,
Angry that his prescriptions are not kept,
Hath left me, and I desperate now approve
Desire is death, which physic did except.

Past cure I am, now reason is past care,
And frantic-mad with evermore unrest;
My thoughts and my discourse as madmen's are,
At random from the truth vainly express'd;

For I have sworn thee fair and thought thee bright,
Who art as black as hell, as dark as night.


Sonnet 147: Translation to modern English

My love is like a fever, still constantly desiring the thing that caused the illness; feeding on the thing that prolongs it, to please the unhealthy appetite of my body. My reason, the doctor of my love, angry that I’m not following his directions, has abandoned me and now I find that I’m dying from the desire that his medicine would have cured. I’m past cure now, and my reason doesn’t care, and I’m frantic with increasing worry. My thoughts and words are like a madman’s, randomly expressing nonsense; because I have insisted that you are good, and bright as day, whereas you are as black as hell and dark as night.


Подстрочный перевод А.Шаракшане

Моя любовь — как лихорадка, все время жаждущая
того, что еще больше вскармливает болезнь,
питаясь тем, что сохраняет недуг,
чтобы угождать непостоянному, болезненному аппетиту.

Мой рассудок — врач, лечащий меня от любви, —
разгневанный тем, что я не выполнял его рецептов,
покинул меня, и теперь я в отчаянье убеждаюсь на опыте,
что вожделение, которое отвергает медицину, — это смерть.

Я уже неизлечим, раз рассудок от меня отказался;
я в лихорадочном безумии от вечного смятения,
мои мысли и речь — как у безумца,
они далеки от истины и произносятся попусту.

Так, я клялся что ты белокура [прекрасна; добра] и думал, что ты светла,
а ты черна, как ад, темна, как ночь.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები