ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე. დიდება უკრაინას !!!     * * *     Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ოთარ_ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
11 იანვარი, 2024


George Gordon Byron - I Would I Were a Careless Child

ჯორჯ გორდონ ბაირონი - ნეტავი ვიყო ლაღი ყმაწვილი

ნეტავი ვიყო ლაღი ყმაწვილი
და მთის დარანი მედგას კარავად,
შემოვიარო მწუხრში გზაწვრილი,
ან დამირწიოს ტალღამ კარაპა.
საქსონურ ზეიმს და აღტყინებას,
ვერ ეგუება სული აზატი,
რომელიც ილხენს ზვიად ტინებთან,
ტკბება ზღვისა და კბოდის ლაზათით.

ბედო, წამგვარე ძღვნილი ქონება,
გვარიშვილობა ძველი, ნაქები,
არ მსურს საერთო მქონდეს მონებთან,
მძულს ქედმოხრილი ამხანაგები.
დამაბინავე, სადაც გაისმის
კლდეზე შეხლილი ზვირთის ხმაური,
კვლავ დამანახვე სიყრმის აისი,
ღირსი გამხადე მყუდრო სადგურის. 

გამოუცდელი ვატყობ ახლავე,
არ გაჩენილა ჩემთვის სოფელი,
ბნელი ლანდები რად მიმალავენ,
თუ რას მიქადის ცხოველმყოფელი?
ერთხელ მესიზმრა ლხინი ნეტარი,
ტკბილ სიზმარეთში ვპოვე სახიზნე,
რატომ მიჩხვლიტე ცხადო ნესტარი,
გამწყრალმა რატომ გამომაფხიზლე?

მოსიყვარულე  მოყმე, ერთგული,
გაჭირვებაში ჩემი მიმხედი,
ყველა მომცილდა, დავრჩი ეული
და გამიცრუვდა ბოლო იმედიც,
დასრულდა ჟამი ნაღდი დღეობის,
შემომრჩნენ მხოლოდ მეინახენი
და თუმცა სული ბორგავს ღრეობით,
ღვინო ვერ კურნავს გულ-მკერდს გასენილს. 

მოსაწყენია მათი ხავილი,
ვინაც შემთხვევამ, თანამდებობამ,
წევრად გახადა შენი ხადილის,
ვისაც არც მტრად თვლი და არც მეგობრად.
თუ კვლავ ვიხილე მოძმე ნამდვილი,
მსგავსი გრძნობებით, ჭირში ნაცადი,
დროისტარების მავნე წადილის
ცეცხლს წაეყრება მყისვე ნაცარი.

შენ ქალბატონო, ეშხით ელვარევ,
ვინც ნუგეშს მცემდი უწინ ადვილად,
რარიგ გაცივდა მკერდი მგზნებარე,
თუ შენს ღიმილსაც ვრაცხავ აჩრდილად.
მივატოვებდი დაუნანებლად,
წუხილის მომგვრელ ჩვევის სიავეს,
კვლავ მოვიდოდა სულის საშვებლად
სათნოებისგან ზრდილი სიამე.

სიმარტოვეში მნებავს ცხოვრება,
განა ყოფნა მძულს კაცთა თაბუნთან,
მაგრამ ხალხისგან ჩამოშორება
დაეფინება ქუშ გონს სალბუნად.
ნეტავ შემესხას ფრთები ძალუმი,
ცაში მტრედივით შევძლო ნავარდი,
ფრენით გავკვეთო თაღი კრძალული
და დავივანო ზეცად მარადის.

11 იანვარი, 2024 წ.


George Gordon Byron - I Would I Were a Careless Child 

I would I were a careless child,
    Still dwelling in my Highland cave,
Or roaming through the dusky wild,
    Or bounding o’er the dark blue wave;
The cumbrous pomp of Saxon pride
    Accords not with the freeborn soul,
Which loves the mountain’s craggy side,
    And seeks the rocks where billows roll.

Fortune! Take back these cultured lands,
    Take back this name of splendid sound!
I hate the touch of servile hands,
    I hate the slaves that cringe around.
Place me among the rocks I love,
    Which sound to Ocean’s wildest roar;
I ask but this--again to rove
    Through scenes my youth hath known before.

Few are my years, and yet I feel
    The world was ne’er design’d for me:
Ah! why do dark’ning shades conceal
    The hour when man must cease to be?
Once I beheld a splendid dream
    A visionary scene of bliss:
Truth--wherefore did thy hated beam
    A wake me to a world like this?

I loved--but those I loved are gone;
    Had friends--my early friends are fled:
How cheerless feels the heart alone,
    When all its former hopes are dead!
Though gay companions o’er the bowl
    Dispel awhile the sense of ill;
Though pleasure stirs the maddening soul,
    The heart--the heart--is lonely still.

How dull! to hear the voice of those
    Whom rank of chance, whom wealth or power,
Have made, though neither friends nor foes,
    Associates of the festive hour.
Give me again a faithful few,
    In years and feelings still the same,
And I will fly the midnight crew,
    Where boist’rous Joy is but a name.

And woman, lovely woman! thou,
    My hope, my comforter, my all!
How cold must be my bosom now,
    When e’en thy smiles begin to pall!
Without a sigh would I resign
    This busy scene of splendid woe,
To make that calm contentment mine,
    Which virtue knows, or seems to know.

Fain would I fly the haunts of men-–
    I seek to shun, not hate mankind;
My breast requires the sullen glen,
    Whose gloom may suit a darken’d mind.
Oh! that to me the wings were given,
    Which bear the turtle to her nest!
Then would I cleave the vault of Heaven,
    To flee away, and be at rest.

1807

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები