კაბას უფრიალებს სარჩულს ქარი,
თოკზე დახვეული სარეცხია...
შენ ხარ ჩემი ღმერთის საჩუქარი,
დილით მზე და ღამით მთვარე გცხია.

მარტმა წელს სხვაგვარად აურია,
სიცხემ აუწია, გაივლისდა...
გიცქერ, ჟრუანტელი დამივლის და
ქვეყნად რაც კი ქათინაურია,

რაც რამ სიტყვებია საქებარი,
ყველას გასწვრივ შენს გვარ-სახელს ვხედავ
და ღმერთს ვმადლობ, რომ ვარ შენი ქმარი,
მალე ჩემი ოთხი შვილის დედავ...