შორს ნუღა წახვალთ.
აქ იყავით და დამელოდეთ.
მივალ,
ერთხელაც მივძრავ,
მოვძრავ
რიყეზე  ლოდებს-
ჩუმად მყვინთავებს ძილ- ღვიძილში,
ჩუმად მოდარდეთ.
უსაბელოდაც  მორჩილების ფერი რომ ადევთ.
ნავში ჩასხმულნი  ლუკმებად რომ  დაინაწილეს.
მიისაკუთრეს,
აარიდეს  დროებს,
მანძილებს.
მივალ, ჩამოვფხეკ
სიამაყის დახავსულ  ბლონდებს,
თქვენ შორს ნუ წახვალთ.
მოვბრუნდები.
აქ დამელოდეთ.