ვუძღვნი ახალგაზრდა ხევსური პოეტის - ირაკლი ჭინჭარაულის ხსოვნას


იყო ხევსური პოეტი -
ჭინჭარაულთა გორისა,
ტკივილ თავისად მიაჩნდა
მოძმის და თანატოლისა.

მთებს უკითხავდა სტრიქონებს
ალალი, მხნე, გამბედავი,
ახლა ლექსებში იგონებს
მისი გამზრდელი დედაი.

კარგ ყმას ვერა ჰკლავს სიკვდილი,
კარგები არა კვდებიან...
თუკი დასჭირდა სამშობლოს
უმალვე წამოდგებიან.

წამოდგებიან უმალვე
გაჭრილი საფლავებიდან,
მათ დაანათლა უფალმა
სიკეთე დაბადებიდან.

მარად იცოცხლებს კარგი ყმა -
გაზრდილი დედის უბეში...
რომ არ ივიწყებს მთა მის შვილს,
მშობლისთვის არის ნუგეში.

ოთარ რურუა

2025