მადლობა მუხა, ბენ ჰუნი რომ წაიკითხეთ და თქვენი აზრი დააფიქსირეთ.

შემოდგომა ჩემთვის და არამარტო ჩემთვის, მზესთან, სითბოსთან,სიუხვესთან, სისავსესთან, სიდინჯესთან, სიბრძნესთან ასოცირდება.....
და ამ სიუხვისა და სისავსის, დაბრძენებისა და დადინჯების შემხედვარეს მოუნდათ ღრუბლებს მიწად ფეხის დგმა....
მოეწონათ დედამიწა!!!
თუმცა არც თქვენს შენიშნვნას არ ვუარყოფ ბოლომდე.
პირიქითაც კი!

შემოდგომააო, თან ძახილის ნიშნით რომ წერთ, ისეთი შთაბეჭდილება იქმნება, თითქოს კონკრეტული ლოგიკური ბმა იყოს დროსთან, არადა, ღრუბლებს, ზაფხულშიც, გაზაფხულზეც და ზამთარშიც ზუსტად ისევე შეიძლება მოუნდეთ მიწაზე ფეხის დადგმა, როგორც შემოდგომაზე და ვერც ცას შეუშლის ვინმე ზეცის კალთიდან კიბეების მემილიონეჯერ გადმოკიდებაში.

მინიმა იმით ფასობს, რომ ზედმეტობებისგან დაცლილია და შესაბამისად, თუ შემოდგომას მოაცილებთ, თქვენი მინიმაც მოიგებს, - კიდევ ერთი სიტყვით ნაკლები მინიმა იქნება.

კარგია ეს, მაგრამ მომნატრებია თქვენი პოეზია.