ეპისტოლეებს რისთვის გწერდი,
რატომ ვითხრიდი ღამით თვალებს,
საღვთო სიბრძნეს თუ ეფრემ-ვერდი
და მისნობები ანაცვალე?!

სამჯერ დამემსხვრა ზღვაში გემი,
სამჯერ გამჯოხეს, დამამონეს,
შენ კი სხვა ღმერთს ეარშიყები,
სხვა ანგელოზებს, სხვა მამონებს.

ვიმსახურებდი ოვაციებს -
ვყოფდი შუაზე პელაგონებს.
მთელი სამყარო მოვაქციე -
შენ ვერაფერი შეგაგონე!

ასი მოკეთე შეგიძინე,
ჩამოგაცილე ასი მტერი.
მე ვიღვიძე, რომ შენ გეძინა,
მაგრამ ამაოდ - ყველაფერი!

და რომ გეგონა მტრად გაჩენილს
ძმრად დაგადენდი ამარტიებს*,
გამოგიტანე განაჩენი -
ჯვარზე გაკრულმა გაპატიე!


*ამარტია - ცოდვა