რა გააყუჩებს ღია იარებს,                                                                                                            სისხლის დინებით რომ გაცლის ძალას.                                                                                      ყველა ის სულის ართქმული სიტყვა                                                                                                          შიგნიდან გფიტავს და ისე გწამლავს                                                                                                რომ არ მიეცი გზა და სილაღე.                                                                                                            ახლა ისეა თითქოს აღარც ხარ.                                                                                                              და გამოგკეტა ტკივილებს ფიქრმა                                                                                                    ნუთუ არსად არს თავშესაფარი?                                                                                                                  ხარ შენი თავის უცხო და მიღმა.