უილიამ შექსპირი - მოწყალების თვისება (პიესიდან „ვენეციელი ვაჭარი“, მოქმედება IV, სურათი 1-ელი)

განა იძულებაა მოწყალების თვისება,
ციდან მოდის ვით ნაზი წვიმა, მკვიდრი მიღმეთის,
ორგზის კურთხეულია, სიხარულით ივსება
მოწყალების გამცემიც და წყალობის მიმღებიც;

ძლიერებში მძლეთამძლედ მიჩნეული ხატება,
წაადგება გვირგვინზე მეტად მეფეს სამშვენად,
მის სამეფო სკიპტრასაც ბევრად აღემატება,
ქვეშევრდომში რომ იწვევს მოკრძალების გაჩენას,

როგორც ამქვეყნიური მეუფების საგანი;
მაგრამ გულმოწყალებით მეფის კვერთხიც ხუნდება,
რადგან გულში ივანებს თვითეული მათგანის,
მიწიერში სახლდება ღვთაებრივის ბუნება.

ღვთიურს მიემგვანება მეფის ძალმოსილება,
როცა მართლმსაჯულება მოწყალებით რბილდება.

5 აპრილი, ბზობა, უფლის დიდებით შესვლა იერუსალიმში, 2026 წ.

შენიშვნა: ლექსის ორიგინალი თეთრი ლექსია.


William Shakespeare - The quality of mercy  (Merchant of Venice Act IV, Scene 1)

The quality of mercy is not strain'd.
It droppeth as the gentle rain from heaven
Upon the place beneath. It is twice blest:
It blesseth him that gives, and him that takes.

'Tis mightiest in the mightiest; it becomes
The throned monarch better than his crown.
His scepter shows the force of temporal power,
The attribute to awe and majesty,

Wherein doth sit the dread and fear of kings;
But mercy is above this sceptered sway;
It is enthroned in the heart of kings;
It is an attribute to God himself;

And earthly power doth then show likest God's
When mercy seasons justice.