ნაფეხურები  დარჩა  ძალაში,
ორთქლით  გალუმპულ  ლექსებს  მღერიან.
თავს  დაიფასებს  მანამ  განგაში,
სანამ  ღალატი  განაბედია.

უიმედოც  კი  იმედიანობს,
ტიპიკონები  ნუსხით  ივსება…
დამსგავსებიან  მებრძოლ  იაკობს,
თუმცა  აქამდეც  ჰგვანდნენ  ისედაც.

მერე  სათქმელად  სიტყვებს  მივანდობ
იმას,  ვისაც  რომ  შერჩა  ღირსება.
ზამთრის  თბილ  გულზე  ჩუმად  მინათოვ
ფიფქებს  მოწყენაც  ეხალისებათ..

და  ქარაგმები  პლაგიატობენ,
ზეცის  ბაგეთა  მესმის  მოძღვრება.
ათი  ნაბიჯი  გავიბატონე,
როცა  ათივე - იდგა  ბოძებად.

მგონი  მორჩება,  როცა  მეტყვიან,
რომ  სამხილები  შერჩა  ფათერაკს.
ვპოვე  ამალა - ორასბელტიან
იასამნების  გადასარჩენად..