გვირილები  ამდენი  გემუქრება  წალეკვად,
მაპოვნინო  იქნება  თაფლისფერი  თითები.
ოცნებათა  ფაიტონს  შენს  ქუჩაზე  გავრეკავ,
აქ  თუ  არა  ზეცაში  მაინც  ერთად  ვიქნებით.

ცისფრად  მოოქროვილი  გაზაფხულდა  ზამთარი,
პირჯვარს  ისევ  ვიწერ  და  ფიქრი  მახლავს  უწყვეტი.
თეთრ  სიზმარში  ნანახი  ის  ზღაპრები  დავთვალე,
მონატრებულ  ბავშვობას  ძველ  აკვნებს  რომ  ურწევდი.

ირმის  რქები  ნატვრის  ხეს  მივამსგავსე  რატომღაც,
სურვილები  შევასხი  ფერად–ფერად  ნაჭრებით.
უგრძნობლობამ  შარშანწინ  ისე  ჩუმად  დამტოვა,
გაბუტული  ვზივარ  და  შენს  გვერდითაც  არ  ვჩნდები.

არტერიებს  ჩავუხსნი  სულის  ქარებს  მთლიანად
და  გავანდობ  ამ  ფიქრებს  შენს  ბუმბერაზ  ნაკვალევს.
გაბრაზებამ  ძვირფასო,  უკვე  გადამიარა,
ყველაფერი  არ  მინდა  ასე  მალე  დამთავრდეს..