საკრალური  რიცხვია  შენთვის  მგონი  ცამეტი,
ნაბოლარა  ქალი  ხარ  და  ამაყობ  ვერც  ამით.
სიყვარულის  მიზეზი  გაისიგრძეგანედე,
ამოდი  და  ზეცაზე  დაეკიდე  მზესავით.

ამოდი  და  ზეციდან  გადაყარე  ღრუბლები,
ამ  ამინდებს  მოთეთრო  შეუსიე  მტრედები.
შენთან  ყოფნის  სურვილით  შუა  გზიდან  ვბრუნდები,
ვბრუნდები  და  შენს  ბილიკს  ქვიშად  დავებედები,

რომ  შევიგრძნო  ნაბიჯთა  სიმძიმე  თუ  სიმჩატე,
რომ  შევიცნო  რაობა  შენი  სულის  სიმძიმის.
მერე  მაგ  თვალებიდან  ნაღველიც  რომ  გიჩანდეს,
შენი  ბაგე  ჯიუტი  სინატიფით  იცინის.

არ  იმჩნევ,  რომ  გაწუხებს,  გტკივა  ან  ვერ  ეჩვევი
ობმოდებულ  სიბილწეს  –  ხალხისაგან  დარჩენილს..
მოვიშოროთ  თავიდან  უსაფუძვლო  ეჭვები,
თავზე  გვირგვინს  დაგადგამ  და  შენს  გვერდით  დავრჩები.

ნაბოლარა  ქალი  ხარ  და  ამაყობ  ვერც  ამით,
ჩემს  ამინდებს  მოთეთრო  შეუსიე  მტრედები..
ამოდი  და  ზეცაზე  დაეკიდე  მზესავით,
დავბრუნდები  და  ამ  მზის  სხივად  დაგებედები!..