გიორგობას  გილოცავ  საუკუნის  უნახავს,
გიორგობის  დღის  მადლით  მოვინდომე  მეწერა
შენთვის  ერთი  წერილი  მოხატული  გულაღმა
და  შენს  სხეულს  გულმკერდზე  მივაბნიე  ენძელა.

მომენატრე  იმდენად,  რამდენადაც  დაგშორდი,
ისევ  ძველი  მოტივი  ატივტივდა  რევანშით..
თვალს  ვახელ  და  ვუყურებ  სილამაზეს  აშოლტილს,
სილამაზეს,  რომელსაც  გონებიდან  ვერ  წავშლი.

მომიძველდა  უთუოდ  უშენობის  მიზეზიც,
ცაზე  შავი  ღრუბლების  ამინდებით  ვეღარ  ვძლებ.
უცხო  მოყმე  წყლის  პირას  დაღვრემილი  ისევ  ზის,
ამღვრეული  თვალებით  ფიქრობს  გადარჩენაზე.

მეფიქრება  სხვაგვარად,  არც  ისე  და  არც  ასე,
ჩემზე  კარგად  შენ  იცი  მეფიქრები  როგორაც...
უჩვეულო  დუმილით  დავიფიცებ  ჯვარცმაზე,
რომ  შენახარ  ნანატრი  ანგელოზი  გოგონა.