განთიადია  ჩემს  სულში  და  თვალებს  ვაცეცებ,
მჭრელი  თვალებით  მაგიერი  მზვერავს  აისიც.
ვერ  შევიგუე  მარტოობა  ვერცერთ  მხარეზე
და  საპასუხო  გულის  ფეთქვაც  აღარ  გაისმის.

განთიადია  მარადმწვანე  ხეების  რიგში
და  თავს  მიტოლებს  დრამატული  გრძნობაც  თავის  მხრივ;
რომ  გაიზრდება  გამოგადგეს  ეგებ  ის  ბიჭი,
ეგებ  ის  გოგოც  სადღეგრძელოს  თქმად  რომ  დაისხი...

განთიადია  ჩემს  ირგვლივ  და  შენ  არ  მახლიხარ,
თორემ  მცირედი  მარტოობა  ვის  არ  აგიჟებს;
სამყაროს  ტოლი  რომ  ჩაგთვალონ  ამ  სიმაღლიდან,
უსიყვარულოდ  ნუ  შეამკობ  დადგმულ  ნაბიჯებს.