ზმანებასავით  თვალწინ  მიქრები,
გულმაც  იტვირთა  რთული  მისია,
ღამემისჯილი  ჭრელი  ფიქრები -
ვერ  გაგიგია  ვისი  ღირსია.

ხელი  გამიშვი,  გატყობ  მეცლები,
სათქმელად  შეგრჩა  აღარც  სიმართლე.
ცას  მოწყვეტილი  ლურჯი  ზეწრებით
საკუთარ  სხეულს  სადღაც  მიათრევ

შენივე  ხელით..  მერე  ბრბოს  უფრთხი,
ნება-სურვილებს  ახლაც  ამუნჯებ.
ძილის  წინ  ზღაპრებს  ვეღარ  მოგითხრობს,
თვითონ  უძილო  ღამის  საუნჯე.

კარგა  ხანია  ყოჩივარდები
არ  შეხებია  თითქოს  მაგ  ტუჩებს.
აღარც  გიჟივით  მოგივარდები
და  აღარც  ზეცას  გადავალურჯებ.

ზმანებასავით  გაქრი  თვალწინ  და
დარჩი  საგულის  ერთი  მისია.
ცრემლი,  რომელიც  შენთვის  გაცივდა,
ვერ  გაგიგია  ვისი  ღირსია.