ყოველ  საღამოს  ვეძალები  გამა  სონეტებს
და  ყოველ  დილით  უნებართვოდ  შენს  თმას  ვეხები.
შენმა  ცრემლებმა  სამუდამოდ  გამაპოეტეს,
მაგ  ცრემლებითვე  ნაბანი  და  შენაფერხები.

ყოველ  საღამოს  ვეგუები  ჩასვლას  მზეთამზის
და  სისხლიანი  მებერება  მაჯის  ძარღვები.
ვხედავ  ვარსკვლავთა  აჯანყებას  ცა  რომ  ზედ  აზის,
ვხედავ  იმედით  და  უბრალოდ  არ  ვიძაბები.

დღეს  აირია  ერთმანეთში  დრო  და  ეკალი,
მეც  გავერიდე  ტკივილგაყრილ  გულის  საწადელს
და  სურათივით  ყრუ  კედელზე  რომ  აეკარი,
მაშინ  დავძარი  ნაბიჯი  და  არ  დამაცადეს -

შენმა  ცრემლებმა...  სამუდამოდ  გამაპოეტეს,
მაგ  ცრემლებითვე  ნაბანი  და  შენაფერხები.
ყოველ  საღამოს  ვეძალები  გამა  სონეტებს
და  ყოველ  დილით  უნებართვოდ  შენს  თმას  ვეხები.