ნაწარმოებები


"რევაზ ინანიშვილის სახელობის ლიტერატურული კონკურსი"     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე https://urakparaki.com/?m=13&Theme=1545

ავტორი: ხერგიანი ბექა
ჟანრი: თარგმანი
9 მარტი, 2013


  ჩამოტვირთვა

SIMON AND GARFUNKEL – sounds of silence


სიტყვებით მოველ კვლავ მეგობარო, ჩემო სიბნელევ,
მოწყურებულნი შენთან ლაპარაკს – გზებს მოიკვლევენ.
საფარს გამოსცდა სიზმარი ცოცვით და სიტყვებს მარგლავს,
მარცვლებს ტოვებს ღრმად, მძინარე გვამში: სიტყვების ნარგავს..
და ეს სიზმარი, ჩემს ტვინში ხარობს: უცხო მოტივი,
უტყვ მდუმარებას ისხამს ნაყოფად, ხე – განტოტვილი.

სიმშვიდენაკლულ სიზმრად, მარტოკა ვხეტიალობდი
და ვიწრო ქუჩებს ახრჩობდა სახლთა კედლების ქვა–ლოდი.
არწივებს გავდნენ ლამპიონები, გაშლილი ფრთებით
და საყელოებს ცივი ნესტისგან, ძლივს ვისწორებდი.
როცა თვალები, ნეონის შუქზე მკვეთრად დავხარე,
ღამე გაიპო და დუმულის ხმამ მონათლა ღამე.

და გაშიშვლებულ ამ სინათლეში ვიხილე ასე –
ხალხთა სიმრავლე ალბათ სცდებოდა ათიათასებს...
იყვნენ უტყვნი და სიტყვის გარეშე მობაასენი
და მათ ესმოდათ ყოველი სიტყვა, უყურო სმენით.
წერდნენ სიმღერებს, რომლებსაც ბგერით, ხმა არ გამოსცემს
და მდუმარებას არავინ ხდიდა მის უტყვ სამოსელს.

"იდიოტებო" ვუთხარი მე მათ, "არ იცით თქვენ, რომ
დუმილი, კიბოს სიმსივნეს მსგავსად იზრდება – მეფობს.
და ჩემი სიტყვა რომ შეისმინოთ, ისწავლოთ იქნებ,
ხელი ჩამკიდეთ თუ გადმოგწვდებით, მოკიდეთ თითებს."
მაგრამ სიტყვები, ჩუმად დაეცნენ წვიმის წვეთებად
და ექოდ მესმა დუმილის ფსკერზე მათი ხეთქება.

ხალხმა კი ლოცვით მიმართა უფალს (ხმა ხმას მიება),
იმ ნეონის ღმერთს, თავად რომ შექმნეს გარდაცვლილებმა.
და გაფრთხილების ნიშანიც გაკრთდა – სიტყვისმიერი,
იმ სიტყვათაგან, რომლისგანაც მაქვს ფორმა, იერი.
და ნიშანმა თქვა, "სიტყვებს იხილავ წინასწარმეტყველს,
იქ, მიწისქვეშა გადასასვლელში, კორპუსის კედლებს
მიწერილს."
და გაჩურჩულდა მდუმარე ხმათა სამფლობელოში.




Hello darkness, my old friend, I've come to talk with you again,
Because a vision softly creeping, Left its seeds while I was sleeping,
And the vision that was planted in my brain,
Still remains, within the sound of silence.

In restless dreams I walked alone, Narrow streets of cobblestone,
'neath the halo of a street lamp, I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night, and touched the sound of silence.

And in the naked light I saw, Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking, People hearing without listening,
People writing songs, that voices never share.
And no one dared, Disturb the sound of silence.

"Fools" said I, "You do not know, Silence like a cancer grows.
Hear my words that I might teach you, Take my arms that I might reach you."
But my words like silent raindrops fell,
And echoed, In the wells of silence

And the people bowed and prayed, To the neon god they made.
And the sign flashed out its warning, In the words that it was forming.
And the sign said, "The words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls." and whisper'd in the sounds of silence.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები