ნაწარმოებები


"რევაზ ინანიშვილის სახელობის ლიტერატურული კონკურსი"     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე https://urakparaki.com/?m=13&Theme=1545

ავტორი: ხერგიანი ბექა
ჟანრი: პოეზია
11 თებერვალი, 2015


იგავი ჭრიჭინასა და ჭიანჭველაზე ( ყველასთვის კარგად ნაცნობი)

მღეროდა ავან–ჩავანზე,
მთელი ზაფხული, ჭრიჭინა.
ზამთრის პირას კი, აღარც მზე
ათბობს და შემოუჭირა

შიმშილმა, როგორც ქამარმა.
მარცვალიც არ აქვს ხორბალის,
ხან აღმა ჩივის, ხან დაღმა,
– ხან მეგოაბრს სთხოვს, თხოვს ხან ვის...

იფიქრა, ჰოდა, ბევრი რომ,
ის, ჭიანჭველას ეახლა: "
_ გთხოვ, დამაპურე, ძმობილო,
თორემ კუჭი ფერდს შემახმა.

გპირდები! რომ ათმაგიერს
მოგითვლი თვეში აგვისტოს.
არა და – ეს ზამთარი მძლევს, –
ახლა რომ ერთი დარი ჰყოფს."

ჭიანჭველაშიც აღმოჩნდა,
მცირედი წუნი – წუნთაგან:
ენანებოდა სარჩო და
ჭრიჭინას წამოუთაქა:

"_ მთელი ზაფხული სად იყავ,
რას აკეთებდი, ნეტავი,
როცა თავთავი დაირხა
და მუშაობდნენ ყველანი?

_ ვმღეროდი და დღენიადაგ
სულს ვიოხებდი. ამ მღერით
ნაჯაფარს, აწ გამიავდრდა,
– გადაღლილს, განა დალხენილს.

_ ჰოდა, მღეროდი თუ მაშინ,
როცა მე, ჯაფა, ქანცს მწყვეტდა,
აწ უკვე ცეკვა–თამაშით
მომშორდი, გამწყდი აქედან!"

თავად თქვით ახლა მორალი,
თქვენ, შიმშილს ხედავთ – ორნაირს...
სტყუის, ამათგან, რომელი?
ვინ არის, შეუცდომელი?

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები