ნაწარმოებები


"რევაზ ინანიშვილის სახელობის ლიტერატურული კონკურსი"     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე https://urakparaki.com/?m=13&Theme=1545

ავტორი: ხერგიანი ბექა
ჟანრი: თარგმანი
14 მაისი, 2015


მიხეილ ლერმონტოვი - ანდერძი

შენთან მწყურია მცირე ხანს,
ძმაო, დარჩენა პირისპირ:
ასე ამბობენ - კითხე ხალხს, -
არისო მზად სიკვდილისთვის.

შინ მალე წახვალ, მეკი რა?..
შემხე, ესეც ხომ ბედია...
სიმართლე რომ ვთქვათ, რაზედაც
არვინ წუხს ქვეყანაზედა.

და თუ მიკითხავს მე ვინმე...
ვინაც მიკითხოს არ უნდა,
თქვი, რომ ტყვიას შევერკინე -
გული ვუქციე საბუდრად;

რომ ღირსი ვიყავ მე მეფის,
აქიმებს უძღვით რომ ბრალი,
მშობლიურ მხარეს (ესეც თქვი),
სამალმს ვუძღვნიდი - მოკვდავი.

სათუო არის - ჩვენს მშობლებს,
შინ რომ კვლავ ცოცხლებს მიუსწრო...
კარგია, თუ არ გველოდეს,
არ დავამწუხრებთ - მით უფრო;

თუ რომელიმე შინ დაგხვდა,
უთხარი, წერას რომ ვზარობ,
რომ ლაშქრობაში ვარ ახლა
და არ მელოდონ უაზროდ.

მათ, მეზობელი ქალი ყავთ...
ვერც გავიხსენე, რომელში
დავშორდით!.. ჩემზე არ გკითხავს,
შენ კი, არაფრით მოეშვა,

სიმართლე მაინც მოუყევ,
გულს ნუ დაზოგავ მოფუყოს;
დე, დაიტიროს ის, ვინაც,
არასგზით არ შეისმინა!


Завещание

Наедине с тобою, брат,
Хотел бы я побыть:
На свете мало, говорят,
Мне остается жить!

Поедешь скоро ты домой:
Смотри ж... Да что? моей судьбой,
Сказать по правде, очень
Никто не озабочен.

А если спросит кто-нибудь...
Ну, кто бы ни спросил,
Скажи им, что навылет в грудь
Я пулей ранен был;

Что умер честно за царя,
Что плохи наши лекаря
И что родному краю
Поклон я посылаю.

Отца и мать мою едва ль
Застанешь ты в живых...
Признаться, право, было б жаль
Мне опечалить их;

Но если кто из них и жив,
Скажи, что я писать ленив,
Что полк в поход послали
И чтоб меня не ждали.

Соседка есть у них одна...
Как вспомнишь, как давно
Расстались!.. Обо мне она
Не спросит... все равно,

Ты расскажи всю правду ей,
Пустого сердца не жалей;
Пускай она поплачет...
Ей ничего не значит!

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები