ნაწარმოებები


"რევაზ ინანიშვილის სახელობის ლიტერატურული კონკურსი"     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე https://urakparaki.com/?m=13&Theme=1545

ავტორი: ხერგიანი ბექა
ჟანრი: თარგმანი
30 მაისი, 2015


იოსებ ბროდსკი - დებიუტი


1

შემდეგ კი - უკვე ყველა გამოცდის:
შაბათს, თავისთან უხმო მეგობარს;
შედგა საღამო, მჭიდროდ ეხურა
წითელ ღვინის ბოთლს, თავზე საცობი.

კვირა დღე წვიმას დაუთმო სუსხმა;
მან, ტანსაცმელი (ფრთხილად - სტუმარმა -
ჭრიალა სკამებს რომ აუარა)
მოხსნა, სათუოდ მიჭედილ ლურსმანს.

ჭიქას წაავლო, თუმცა ხელმძიმედ -
ჩაი გადაჰკრა გოგომ, ნარჩენი.
ამ დროს ბინას ჯერ ისევ ეძინა.
აბაზანაში იწვა, გახეხილ

ფსკერს გრძნობდა მთელი სხეულით. საპნის
სურნელით, მასში, სიცარიელე
ძვრებოდა სულ სხვა ღიობის გავლით
და ივსებოდა იქ მისმიერვე.

2

ფრთხილად ხურავდა, რითიც, ღია კარს,
- ის შეკრთდა - ხელი დასვრილი ჰქონდა;
ჯიბით მალვისას, ხურდის - ღვინოდან,
ხმა გააჟღერა მისმა პიჯაკმა.

თვლემდა პროსპექტი. თუთუნის ნამწვებს
ხვეტდა წვიმა და წყლის მილთა თქეში.
გაკრთდა: ლურსმანი, კანტი ბათქაშის,
უცებ, უნებურ, ტუჩებმა გათქვეს

წამცდარი სიტყვა (რამე ვთქვა მსგავსი,
ღმერთმა არა ქნას - აღვბეჭდო რითმე),
დროული მოსვლა რომ არა - ტაქსის,
გაოგნებისგან რჩებოდა იქვე.

თავის ოთახში იხდიდა საცმელს,
გასაღების სუნს, გრძნობდა სრულებით
არ, - მორგებულს, ბევრ სხვა კარს რომ აღებს,
ძრული - პირველი გადაბრუნებით.




ДЕБЮТ

1

Сдав все экзамены, она
к себе в субботу пригласила друга;
был вечер, и закупорена туго
была бутылка красного вина.

А воскресенье началось с дождя;
и гость, на цыпочках прокравшись между
скрипучих стульев, снял свою одежду
с непрочно в стену вбитого гвоздя.

Она достала чашку со стола
и выплеснула в рот остатки чая.
Квартира в этот час еще спала.
Она лежала в ванне, ощущая

всей кожей облупившееся дно,
и пустота, благоухая мылом,
ползла в нее, через еще одно
отверстие, знакомящее с миром.

2

Дверь тихо притворившая рука
была - он вздрогнул - выпачкана; пряча
ее в карман, он услыхал, как сдача
с вина плеснула в недрах пиджака.

Проспект был пуст. Из водосточных труб
лилась вода, сметавшая окурки.
Он вспомнил гвоздь и струйку штукатурки,
и почему-то вдруг с набрякших губ

сорвалось слово (Боже упаси
от всякого его запечатленья),
и если б тут не подошло такси,
остолбенел бы он от изумленья.

Он раздевался в комнате своей,
не глядя на припахивавший потом
ключ, подходящий к множеству дверей,
ошеломленный первым оборотом.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები