ნაწარმოებები


"რევაზ ინანიშვილის სახელობის ლიტერატურული კონკურსი"     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე https://urakparaki.com/?m=13&Theme=1545

ავტორი: ხერგიანი ბექა
ჟანრი: თარგმანი
27 იანვარი, 2017


უ. შ. სონეტი #102

ძლიერ მიყვარხარ უფრო, თუმც კი სხვაგვარად მოჩანს
და ვერაფერი გამცემს, რადგან მიყვარხარ გულში.
ის სიყვარული უფრო, იაფი მხელით მორჩა,
რომ ფიცულობდა მეტრფე, ასე საჯაროდ გუშინ.

გაზაფხულივით იყო ჯერ სიყვარული ჩვენი, -
ვეგებებოდი მღერით, მღერით ვაძლევდი სალამს.
დამდგარ გაზაფხულს, ასე, სტვენა ბულბულის შვენის,
რასაც ზაფხულის ხვატი საგულდაგულოდ მალავს.

არა, ზაფხულით ტკბობას განა რამე აქვს ნაკლი, -
ყველა საამო ხიბლი განა გაზაფხულს დარჩა.
უბრალოდ, ყველა მხრიდან მსგავსი ხმა ისმის რაკი,
თითქოს იაფი ხდება ასე ძვირფასი ფარჩა.

და მეც, მივბაძავ ბულბულს - მალე მოვრჩები მღერას,
- არ მოგბეზრდება უფრო, ჩემი სიმღერა - მჯერა!



My love is strengthen′d, though more weak in seeming;
I love not less, though less the show appear:
That low is merchandized whose rich esteeming
The owner′s tongue doth publish every where.

Our love was new and then but in the spring
When I was wont to greet it with my lays,
As Philomel in summer′s front doth sing
And stops her pipe in growth of riper days:

Not that the summer is less pleasant now
Than when her mournful hymns did hush the night,
But that wild music burthens every bough
And sweets grown common lose their dear delight.

Therefore like her I sometime hold my tongue,
Because I would not dull you with my song.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები