კომენტარები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე. დიდება უკრაინას !!!     * * *     Сла́ва Украї́ні !!!
ვიზიარებ  თქვენ შთაბეჭდილებებს, ლინკიც გავგხსენი  რისთვისაც მადლობა.
მუხა. 2024-06-03 20:33:34

გარდაცვლილ მეუღლეზე ასეთი  თბილი,  სიყვარულიანი , მონატრებული  ხსოვნა-ლექსი, იშვიათად  წამიკითხავს.
ამინ.
მუხა. 2024-06-03 20:19:31

გაიხარე მუხა, მადლობა.
ოთარ რურუა. 2024-06-03 13:34:15

აზრების შთამბეჭდავი თამაშია, მომეწონა
ჰოლმვუდი. 2024-06-03 02:55:04

მსოფლმხედველობის  საღი აზროვნებისკენ შემობრუნება  მოსალოცია,
( მოცულობით ძალიან ცოტაა)
მუხა. 2024-06-03 00:36:54

ნაზი ფრთისათვის დიდი ხანძარი -
საინტარესო ხედვა.
მუხა. 2024-06-03 00:19:50

".", ავტორი: ჰერა21
უკეთეს განწყობას გისურვებ.
მუხა. 2024-06-03 00:11:24

რაც  უფრო  ღრმაა  სევდა, მით უფრო
ახლოს არის ღმერთი!
მუხა. 2024-06-03 00:06:44

კარგია.
მუხა. 2024-06-02 23:59:35

ძალიან, ლამაზი ლექსი -ლოცვაა.
მუხა. 2024-06-02 23:57:02

ძალიან, ძალიან მომეწონა,
ძალიან მომწონს თქვენი შემოქმედება  და საწყენია ის, რომ ძალიან  მოგვიანებით  დებთ  ნაწარმოებებს, გთხოვთ,  ამ სიამოვნებას მუ მოგვაკლებ მოგვაკლებ.
მუხა. 2024-06-02 23:20:50

როგორი ადამიანური, გულ-გული  ამბების წერა იცი,
გაიხარე.
მუხა. 2024-06-02 23:09:21

ამაღამ აღარ დამეძინებაა...
მუხა. 2024-06-02 23:03:44

დიდი მადლობა მუხა.
ოთარ რურუა. 2024-06-02 09:47:31

შინაარსი ცოტა ვულგარულად მეჩვენა. არაფერი განსაკუთრებული, თუ არ ჩავთვლით ერთ-ორ სტრიქონს. ნაცნობი  ,,მელოდია", მხატვრული თვალსაზრისითაც, არც თუ მაღალი დონის.

სიკეთის აღწერას სხვა რამ სჭირდება. სიმარტივე გენიალურობა არ არის, პირიქითაა.

არ გეწყინოთ. მინდოდა სიმართლე მეთქვა, რადგან თქვენი ბევრი ლექსი შედევრია. 
თემური57. 2024-06-01 12:49:47

ძალიან კარგია!

ყველა ნიკი გამომიყენებია…არსად დადების საშუალება არა მაქვს და აქ იყოს:

#კალეიდოსკოპი
#დილაუზმოს_ფიქრებიდან

ნდს

ახალგაზრდობას წინ -  ბევრი სამუშაო ელის!

    საიტ “ფორუმ ჯი”- ზე მკითხეს, “ქალბატონო ნინო, ხომ არ იცით, რა უნდა გავაკეთოთ ოქტომბრის არჩევნებამდეო”.
    ჩემი პოზიცია მკითხველებისთვის  არც არასოდეს დამიმალავს ამ თუ სხვა საკითხთან დაკავშირებით.  ნაკლებად მიდარდია, მოსწონებია თუ არა იგი ვინმეს, ზუსტად, ერთი-ერთში დამთხვევია ვინმეს  იმჟამინდელ  პოზიციას თუ არა,  ქოცი უძახიათ ჩემთვის თუ ნაცი, რადგან ამ სახელს იმის მიხედვით გარქმევენ, თვითონ სადაც დგანან, რომელ პოლიტ. პლატფორმაზე -  მოცემული მომენტისათვის  და უბრალოდ ნიშნავს, ,,  იმას,  ვინც მე არ მეთანხმება ანუ ჩემგან განსხვავებულად მოაზროვნეს”.
    ასეთ ადამიანებს უბრალოდ ვერც კი  წარმოუდგენიათ, რომ  მსოფლიო, სამყარო ვრცელია და  ყველაფერი ამ  მარტივ, მათ ლოკალურ  ბინარიკაზე არ დაიყვანება.

    უნდა გამოვტყდე, ხანდახან მქონია მომენტებიც, როცა  ჩამითვლია, რომ ჩემი მხრით ჩარევა,  რამის თქმა  საქართველოს პოლიტ მხარეთა შორის  არსებულ ანტაგონიზმს კიდევ უფრო გაამწვავებდა, სასიკეთოს კი არაფერს მოიტანდა და უბრალოდ, თავი შემიკავებია აზრის გამოთქმისაგან იმ მომენტში.
   
ეს -  იქ ვუპასუხე და იქნებ თქვენც დაგაინტერესოთ.

  “თუ პოლიტიკოსი ხართ - ჩემი პასუხი არ გამოგადგებათ. თითქმის ვერცერთ თანამედროვე ქართველ პოლიტიკოსს ვერ ვიტან… კაცმა რომ თქვას, არც პირადად ვიცნობ ვინმეს, ორის გარდა, ხელის ჩამორთმევის მანძილზეც არასოდეს შემხვედრია.
ვთვლი, რომ ერისა და ქვეყნის ბედი სინამდვილეში არცერთს არ აწუხებს, ერს მთლიანობაში ვერც აღიქვამს, ვერ წარმოუდგენია, რომ მისი დღევანდელი თუ ადრინდელი ოპონენტიც, ის გაჭირვებულიც, მშიერიც, ობოლი ბავშვიც და თუნდაც მათხოვარი - მუდამ ერის ღვიძლი ნაწილია, ის - თავშესაფრის ბინადარი საარჩევნებოდ ან საახალწლოდ, რამე სადღესასწაულოდ, ხელში ფოჩიანი კანფეტებით ხელში, ტელევიზიასთან ერთად მისულს და კამერის წინ მოპოზირეს (ვითომ) რომ გაახსენდება.

არიან ადამიანებიც, ვინც ცხოვრებისეულ უპერსპექტივობას, სოციალურ ბლიკირებას რეალში ვერ უმკლავდებიან და ვირტუალში პოლიტ. აქტიურობით იქარვებენ. საბოლოოდ არც არაფერს ემატებიან და არც არაფერს აკლდებიან. მათი მესმის, მეგობრებშიც მყოლია ასეთები და ხანდახან საუბარიც საინტერესო გამოგვსვლია, ჩემზე მეტად ნაკითხიც - ცოტა როდი შემხვედრია მათ შორის. თუ ამ კატეგორიას უახლოვდებით, იქნებ ჩემმა მოსაზრებამ მართლა დაგაინტერესოთ, შეიძლება ნაივური იყოს, სასაცილოც…რას ვიზამთ! ქალის ტვინი მაინც ქალის ტვინია, მაგრამ ერის სიყვარულისა და შველის გულწრფელი სურვილით კი იქნება განპირობებული.

თუ ახალგაზრდა ხართ. (რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, ამერიკაში ამისი ზედა ზღვარი 25 წელიწადია, სხვადასხვა ტრადიციათა და კულტურათა სპეციფიკის გათვალისწინებით კი - საერთაშორისოდ 35 წელია მიჩნეული, (თუმცა იქვე აღნიშნავენ, რომ არ არის გამორიცხული, რომელიმე კულტურის პირობებში ამასაც ამეტებდესო)
რაკი კონსტიტუციურადაც ევროპისკენ, დასავლეთისკენ ვართ ორიენტირებულნი, მეტი საფუძველი გვაქვს, ამაშიც მათებურად ვთანხმდებოდეთ, თორემ ქართველი დედისთვის რომ ვაჟი სიკვდილამდე მისი “კუტუნია ბიჭია” ამას ხომ მიჩვეულნი ვართ.
ასეთთა მიმართ  ამას წინათ ერთი კახური  ანდაზა გამახსენდა და პოსტადაც დავდე, შესაბამისი  ტექსტით. ,, ვირს რქები არ ამოსდიოდა და თავი ჩოჩორი ეგონაო”

ამ ვრცელი, თუმცა, ჩემი ფიქრით, საჭირო შესავლის მერე უშუალოდ ახალგაზრდებზე გადავიდეთ!

კითხვა ასე მესახება: როგორ უნდა მივიდეს საარჩევნო ყუთთან ის, ვინც ქვეყნის ერის მომავალი უნდა გადაიბაროს.

გამოგიტყდებით, დღევანდელი ახალგაზრდობის იმედი კი მიბჟუტავდა გულში, მაგრამ ვთვლიდი, რომ ჯერ ვერ იყვნენ მომაგრებულნი საამისოდ, ორი-სამი წელი კიდევ უკლდათ, რომ მთელი ეს პოლიტმასა გაეხვეტათ. მე მაინც შორიდან ვუყურებ პროცესებს, არასრულყოფილი, “ინტერნეტ-ხედვა” მაქვს და ამასობაში, როგორც ჩანს, დაზრდილან კიდეც, რაც უსაზღვროდ მახარებს.

მე არ მომწონდა, თავიდან, როცა ილიას ტრიადიდან ,,სარწმუნოება” ამოიღეს. მე პირადად არა ვარ მართლმადიდებელი, მაგრამ მიუხედავად ამისა, ვხედავდი, რომ ამით ერის დიდი ნაწილის მხარდაჭერას დაკარგავდნენ. ჩემსავით ალბათ ბევრმა მიაწვდინა ხმა და სააღდგომოდ თავისუფლების მოედანზე დიდი ასოებით დაწერეს ,,სარწმუნოება”.

როცა ახალგაზრდული გამოსვლები იყო, მე, როგორც ძველი პედაგოგი, ფეისზე მოვუწოდებდი მასწავლებლებს, რომ ყოფილიყვნენ მათ გვერდით, რადგან
უბრალოდ, ვერ წარმომიდგენია, მოწოდებით მასწავლებელი იქ არ იყოს, სადაც თავისი მოწაფეები არიან.

არ დამიმალავს, რომ არ მომწონდა, როცა ამ ახალგაზრდების წრფელი ემოციების მართვას და საკუთარი მიზნებისთვის გამოყენებას გაქნილი პოლიტიკოსები ცდილობდნენ, გავესაუბრე რამდენსამე ჭკუის საკითხავ ადამიანს და მიპასუხეს, მაგის დროც მოვა, პოლიტიკოსებს რომ მოიშორებენო”
და ასე შემდეგ.

მოდით, ასე დავაყენოთ საკითხი:
- რა არის დღეს ახალგაზრდული მოძრაობის ძირითადი ნაკლი?
ა)პოლიტიკოსები მიპასუხებენ, რომ ეს არის - გამოუცდელობა (რაც მე მათთან შედარებით, თავისებურ ღირსებადაც მიმაჩნია, გაურყვნელები არიან)
2. საკუთარი ფინანსების არქონა, რაც იძულებულს ხდის მათ, ამ მხრივ სხვაზე, მაგ. პოლიტიკოსებზე იყვნენ დამოკიდებულნი.
3. ბირთვი ძირითადად ლოკალიზებულია თბილისის და დედაქალაქთა ცენტრალურ უბნებში. სიმჭიდროვე რასაკვირველია უნივერსიტეტებში, სასწავლო დაწესებულებებში და ასეთ ადგილებშია, რომელიც ტრადიციისამებრ ცენტრალურ ლოკალებშია განლაგებული, მაგრამ ზაფხული მოდის, შეწყდება სასწავლო პროცესი და კოორდინაცია გართულდება, თან ახალგაზრდათა მთლად ახალი ნაკადი - უკვე ელექტორატს შემატებული - მისაღებისთვისაც ხომ უნდა მოემზადოს?
ეს წნევას ძალიან დაბლა დასწევს, სექტემბრისთვის მის ასაწევად, ბოთლში ჩაბრუნებული ჯინის ახლიდან გამოსახმობად - პოლიტიკოსთა მიერ შემოგდებული რაიმე პროვოკაცია გახდება საჭირო,
ამისთვის ფართო სპექტრი არსებობს.

ვატყობ, სიტყვა მიგრძელდება და წაკითხვაც იქნებ მოსაწყენი გახდეს თქვენთვის. მოკლედ , ორ რამეში ვხედავ გამოსავალს:

1.ახალგაზრდობის მიერ საკუთარი ფულადი ფონდის შექმნა შემოწირულობებით და უცხოეთის ახალგაზრდულ ორგანიზაციათა დახმარებით.

2. რაკი ყოველი ახალგაზრდის ირგვლივ გარკვეული, (იქნებ ჭრელიც) სოციალური გარემოა, ამ გარემოსადმი არააგრესიული, არაძალადობრივი, არაშეურაცხმყოფელი რიტორიკით მისი წევრების გადმობირება.

3. ინდივიდუალური თუ ჯგუფური მუშაობა არაცენტრალური არეების თანატოლებთან როგორ? არააგრესიულად, პოზიტიური, რბილი ხერხების გამოყენებით.

მე არ ვიცი, ვინ უყვართ მათ მათი თანატოლებიდან, იმ თანატოლების ჯგუფი რომ ჩაუყვანონ მაგ. სოფელში. ჯგუფში რომ შედიოდნენ ცნობადი ახალგაზრდული სახეები.
ზღვის სეზონიც აქვეა. ზღვაზე რაიმე კონცერტის ჩატარება, როგორც ქველმოქმედებითი საქმიანობა.
ვინმე უცხოელ, ახალგაზრდობაში პოპულარულ მომღერალს რომ სთხოვონ, მე აზრზე არა ვარ, ვინაა ასეთი.
ასევე, რაღაც გადაცემები რომ არის მანდ ნიჭიერიო და რაღაც, იმათი გამარჯვებულები მაგალითად, კარგი იქნებოდა,
ფონდის გაზრდის საშუალებაა, მაგალითად ახალგაზრდული ბლიც-ლატარეაც.
მოფიქრება უნდა. მოკლედ, სამუშაო ბევრია.
დრო - თუ პოლიტიკოსებივით მხოლოდ “მუხტი- მუხტის” ძახილში უნდათ გაატარონ, საუბედუროდ, ცოტაა, ხოლო თუ თვითონვე ჭკვიანურად, რაციონალურად გამოიყენებენ, საბედნიეროდ, ხუთი თვე - არის!
მჯერა, რომ შეუძლიათ.
ნიჭიერი ხალხით სავსეა ახალგაზრდობა.

მაპატიეთ თუ ცოტა აბდაუბდად დავწერე, მე ხომ პოლიტიკოსი არა ვარ, რაიმე პროგრამა რომ ჩამოვაყალიბო, პიარ მენეჯერები მოვიხმარო და აშ.
დასასრულ, კიდევ ერთხელ გავიმეორებ, რასაც ვწერ ფეისბუქზე.
საქართველოს მომავალი არ გვეკუთვნის არც თქვენ, არც მე, არც დღევანდელ პოლიტიკოსებს, სადაც არ უნდა იდგნენ!
ის - ახალგაზრდებისაა და უნდა იყოს ისეთი, რომ მათ საარსებო გარემოდ იქცეს, რომ მერე, თავის მხრით, თავის მომავლებს ღირსეულად გადაულოცონ.”

მადლობა მუხა!
გული გამითბო შენმა სიტყვებმა. ახლა კიდევ ვცადე ტექსტის დადება და არ შვრება არანაირად. 
დებორა. 2024-05-31 12:17:02

დებორა. 2024-05-31 12:15:15

რა ვთქვა? დავეთანხემბი მუხას. მომწონს გამორჩეული ტექსტები, განსხვავებული ხედვითა და მიგნებებით.

კი, ნამდვილად. თქვენ ყოველთვის კითხულობთ და მუდმივად ველი თქვენს შეფასებას. მიხარია, რომ მოგწონთ ტექსტი.

რატომღაც  მგონია  თადეოზი გადარჩება
მუხა. 2024-04-23 23:11:57
ეს კომენტარი  დამიწერია (ნაწილი XX1) -ზე.
გამიხარდა  ჩემი
მინიშნება, რომ გამართლდა და  თადეოზი მართლაც გადარჩენილა.
  გიორგი ხედავ  როგორი  ერთგული
მკითხველი გყოლია ?!( ეს ხუმრობით),
დასტურ საინტერესოდ წერ და მოგყვები...

მუხა. 2024-05-30 22:04:03

კარგი,თბილი  სევდიან-სიყვარულიანი ლექსი
მუხა. 2024-05-30 21:22:59

შესანიშნავი პორტრეტია და რა თქმა უნდა კარგი ლექსი!
სამურაი. 2024-05-30 15:02:01

ეს ჩემი გარდაცვლილი მეუღლის პორტრეტია...
თანანა. 2024-05-30 13:49:53

ყველაზე გადატვირთული ქუჩა ამ ცაზე.

ლეგენდებით და სიზმრებით დაძლეული წარმავალობის სევდა.

მადლობა მუხა.
მეც მომენატრა აქაურობა.
კარგა ხანია არ შემომიხედავს
მზიანე. 2024-05-30 00:08:21

მიხარია რომ წაიკითხეთ, აზრის ნაკვალევი თუ დაიჭირეთ, ეგ ხომ საერთოდ:)
სიმონე. 2024-05-29 20:20:38

ინტერვიუ  და ყველა ნაწარმოები ნინო დარბაისელის,  სამაგიდო წიგნი უნდა იყოს, იმდენად საინტერესო, და  მრავალმნიშვნელოვანია,  ცხოვრების სწორი არჩევანისა და შემოქმედების  წარმატების  მეცნობისათვის.
მუხა. 2024-05-29 18:07:13


პორტრეტისტი(ც) ყოფილხართ, ძვირფასო თანანა....
jonatan livingstoni. 2024-05-29 17:16:41


1 2 3 4 ... 2298 2299 2300