|
მადლობა ნინო შეფასებისთვის ❤️
ქ-ნო ნინო, მძიმეებს ვერიდები, სადაც შეიძლება, თავისუფლება მივცე..
კი, გალაქტიონიდან. გავეცნობი მფრინავ ჰოლანდიელ დალანდს, მადლობა ლინკისთვის !! :)
ვგევართ -რითისთვის დამჭირდა . თან ვაჟას რომ აქვს ,,ხარს ვგევარო,, ,მაგან გამათამამა. ჩავასვწორებ .
ლექსში მთავარი ფრაზაა ,,სიყვარული -უეცარი,
დიდი თოვლის მოსვლა არი!,
შესაბამისად ეს ხსნის ,რას ნიშნავს ,,გამითოვდა,,
მადლობა დათმობილი დროისთვის
მგონი, მოვაწესრიგე :)
ნაკლებგაცვეთილი რიტმი, ამეთვისოს - ამეთვისტოს. - კარგია.
ყოფნა მარადჟამ ალდებული - არა.
+1
რა მარჯვედა, თითქოს მოქნილი მონასმებით დახატული სიტუაცია. ლექსიკურად და ინტონაციურადაც ძალიან საინტერესოა.
კორექტურას -,ყურადღება.
+1
ინდივიდუალურობის ნიშანი აზის.
მეჩვენება, რომ ჟურნალისტის ნაწერია. იქნებ იმის გამო , ლექსიკა რომ ინფორმაციული და ნაკლებექსპრესიულია, ან სოციალური მიმართებების ამბავი რომ შემოაქვს ტექსტში ავტორს.
. ხატვის - ახატიათ - ეს გათამაშებაც კარგი იყო.
+1
დასხმა - ისხამ,
დასაწყისი და ძირითადი ნაწილი, ტანი ეწოდება თუ სხეული ქართულად ,, ბადი” - კარგია. ფინალი მოსაწესრიგებელია
+1
ფინალი - გასამართია. ბოლო სტრიქონს ვგულისხმობ.
ვგევართ - არა, ვგავართ!
გამიდოთვა - რას ნიშნავს?
ფინალი - კარგია. ლექსი - მოსაწესრიგებელი.
დასაწყისი ტრივიალურზე ტრივიალური, დეკლარაციული იყო და სულ არ მოველოდი კარგ ფინალს.
აი ამას:
“თვეები განვლილი ჩემოდნად ჩალაგდა”. ინდივიდუალური ხედვაა აშკარად .
თუ ინგლისურად კითხულობთ, ეს ლინკი დაგაინტერესებთ. ვაგნერის ოპერას ,, მფრინავ ჰოლანდიელს” შეეხება და მის კაპიტან დალანდს.
https://utahopera.org/explore/2022/09/the-flying-dutchman-the-story-of-the-opera/
“უგულო კაცი - ტყვიაა უთოფო” - საინტერესოა.
“ლოდინის ლოდინი” - ასევე საინტერესოა, მიმართულების გაღრმავებაც შეიძლებოდა.
პუნქტუაციისას - აქ ვერაფერს ვხვდები. ზოგან - არის, ზოგან - არა.
ეს გემი დალანდი - გალაკტიონისგან მოვიდა?
“მფრინავი ჰოლანდიელის” ამბიდან წამოიღო თავად მან.
ელკექტიკური ტექსტია. ქალავ - სულ სხვა ოპერიდანაა. “პოეტებ- თა” - ეს ორმაგი მრავლობითი რა ქართულია?
აპლოდის მენტები ვინ არიან? თუ რა არის? “აპლოდისმენტები” ხომ არ უნდა იყოს?
შეფასების გარეშე
როგორც შთაბეჭდილება მექმნება, მისი კომენტარიდან, ავტორს ლექსის ფორმა არა პოეზიისთვის, არამედ გამოუყენებია კერძო მიზნით, კერძო ადრესატს გულისხმობს და არა მკითხველ აუდიტორიას, რომლის წინაშეც გამოაქვს ტექსტი.
რაკი ამ შემთხვევაში პოეზიასთან, როგორც ვერბალურ, სიტყვიერ თუ ლიტერატურულ ხელოვნებასთან არ გვქონია საქმე, მე კი მხოლოდ ამ ერთადერთი პოზიციიდან ვუდგები ნებისმიერ პოეტურ ტექსტს, ისღა დამრჩენია, გავიმეორო ვაჟასი - ” მე რა გამგე ვარ მაგისა” და რაკი ჩემს კომენტარებს სხვებიც ელიან და კითხულობენ, გავიხსენო ბესიკ ხარანაულის ერთი ძველი შედევრთაგანი:
ბესიკ ხარანაული
*
ლექსები გულის მარაოა,
რომლითაც ცეცხლს ვინელებთ და
დარდებს გადვიყრით.
მათ გამოჩენას თან მოჰყვება
მკრთალი ნიავი
და ჩვენს დახუთულ სულს
ფურცლებად ააშრიალებს.
მაგრამ ცეცხლს რამე გაგვინელებს,
როცა ზურგს უკან
ცხელი სუნთქვა გვესმის ცხოვრების?
რა შეუძლიათ ლექსებს?
მათი სუსტი ფრთების იმედით
მივაღწევთ განა გაღმა ნაპირს,
რომ იმედით
შემოვსხდეთ ტოტზე
და განსაცდელს გამოვუხედოთ?
სულის შებერვით,
ჭრილობაზე ნაზი ამბორით
რას გვიშველიან
ტკივილისგან როდესაც ვკივით!
რა შეუძლიათ ლექსებს?
აბა, ხანჯლად ვინ ჩაბღუჯა
ისინი ხელში
და ან ფარად ვინ მოიხმარა!
შემიძლია მხოლოდ გითხრათ "გამგებმა გაიგოს"
ფინალი ძალიან მომეწონა, "ყველასთან დარეკავენ" .
მადლობა ქალბატონო ნინო, ნამეტნავად ახალგაზრდა იყო ავტორი ამ ლექსის დაწერისას.
ხვალის გეგმაში მაქვს ამ კვირის პოეზიების წაკითხვა და კომენტარებზე პასუხი. იქნებ პროზას მიხედოთ ვინმემ, მორიგეობით მაინც!
მე ვერაფერი გავიგე, მაგრამ გეთანხმებით.
Მადლობა დიდი❤️❤️❤️
მადლობა შეფასებისთვის <3
ნინო, მადლობა კომენტარისთვის!
ამ დღეებში ყველაზე რთული და გადამწყვეტი პერიოდი იმ ქალებს უდგათ, რომლებსაც ალაჰის სახელს ამოფარებული მონსტრები “სჯიან”, თუმცა დიახ, ალაჰის ადგილას სხვა ნებისმიერი ღმერთიც შეიძლება აღმოჩნდეს… ))
მადლობა ელადა, რომ კითხულობთ❤️
+5
ძალიან ქალური, სათქმელიც კარგად მოიტანა გულამდე
მადლობა ქ-ნო ნინო
Სხივის ფორმის ხმა მინახავს როგორ სდუმდა
Დამინახავს ქარის ბოლი სიკვდილის ჟამს,
Ადამიანს გაეხარა ძალზედ სურდა
Მაგრამ ქარსაც ორგანიზი ასე გვიკლავს.
Როგორც სურვილს გაჩენისას,
Უკვდავების პეიზაჟს ჰგავს ფერი შუქის
Გადმოვკიდებ აივნებზე სიჩუმის ზარს
Და ხმაური რომ შეწვყვიტოს გვერდს ავუვლით,
Პოეტს, პოეტს, რომელიღაც,ს
Რომელიღაც პოეტს ასე გვერდს ავუვლით,
Ხელს ჩავიქნევთ
Ეხ მას მთვარე მოელის და
Თითონ ალბათ ელის წუხილს,
Სევდის ასე ჩვენებისას
Წესს ავუგებთ,
Რადგან ასე ღამდებოდა თითწოს წუხელ,
Რომელიღაც პოეტს მაინც ვერ გავუგებთ,
Ვერ გავიგებთ ჭექაქუხილს.
დავურეკავთ ნაცნობს,ვკითხავთ რომელი ხარ?
Ის კი მაინც მომკვდავივით ისაუბრებს,
Გვკითხავს ბოლოს რომელი ხართ ?
Რომელი ხართ, ისაუბრეთ.
დიახ, ჩავასწორებ, ახლავე. :) მადლობა
ნინო, მადლობა შეფასებისთვის ❤️
განზრაც ვარღვევ ხოლმე პუნკტუაციას,მეტი თავისუფლება ჩემი აზრით ახალი პერსპექტივებია,არ მეთანხმებით?
|
