კომენტარები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე. დიდება უკრაინას !!!     * * *     Сла́ва Украї́ні !!!
ბევრი კარგი მომენტია, ავტორის ნიჭიერაბაზე ახალს ვეღარაფერს ვიტყვი, მაგრამ ცოტა მეტი რომ იმუშავო ნაწერზე? სულ მინდა რომ ქულების მაქსიმუმი დავწერო.


ნავთის სურნელს რატომ აფრქვევს თბილისის  ქუჩები, კი ვერ მივხვდი, მაგრამ ალალად ნათქვამი სიტყვებია და მჯერა მკითხველს :)
jonatan livingstoni. 2016-05-17 01:53:55


გიორგი, ეს და ამისი წინა თავი მაქვს მხოლოდ წაკითხული.
ეტყობა  წერის დროს ემოციების ტალღა გაწყდება, (თუმცა მოდი და მშვიდად იყავი ასეთ დროს, მეც ვამბობ რა...),
მართლაც შეუძლებელია ასეთ თემაზე წერდე და სიტყვებს ზომავდე, ან კორქტურას ადევნებდე თვალს.

ამიტომ გირჩევ, როცა ერთი თავის წერას დაასრულებ, მაშინვე ნუ დადებ. ”გაცივე” გადახედე მეორე დღეს, მესამე დღეს კიდევ გადახედე და მერე გამოაქვეყნე.  შედეგს თავად ნახავ. ბევრ ფრაზას დახვეწ, სიჩუმესაც კი მეტყველს გახდი და თავადაც მკითხველის თვალით შეხედავ. ამდენი იმიტომ დავწერე, რომ კარგია ეს ნაწარმოები და უნაკლო მინდა იყოს. 

მოკლედ, შაბათ-კვირას ამ ნაწარმოებს თავიდან ბოლომდე წავიკითხავ.

ნეფერტარის სტუმრობაო, ნუ გგონია ხუმრობაო. :)) 

იმედია მიმასპინძლებ და ძალიან მომეწონება ეს ნაწარმოები, ოღონდ ეგაა, სათაური შეცვლა რომ მოგიწევს ამას უკვე ვგრძნობ. ახალ სათაურზე უნდა იფიქრო. ახლანდელი იყოს როგორც ე.წ. ”მუშა სათაური. ” ვიცი ახლა გეხამუშება რაც გითხარი, მაგრამ როცა დაფიქრდები იგრძნობ რომ სწორად გირჩიე. ომი ყველასთვის ომია. ეს ნიშნავს რომ ინდუსმაც, ბუდისტმაც, კოპტმაც, კათოლიკემაც, მუსლიმანმაც და ქრისტიანმაც ერთნაირად უნდა იგრძნოს მისი სიმძაფრე, როგორც  სულიერი განწმენდის ღრმა და მტკივნეული პროცესი.

თუ ამას მხოლოდ ქართველებისთვის  წერ, მაშინ გასაგებია, მაგრამ ეს ისეთი თემატიკაა და ისეთი რეალობა, ჯობია ქვეყნის გარეთაც გაიგონ, იგრძნონ და წაიკითხონ. ამიტომ ნუ მოაქცევ მას მხოლოდ ქრისტიანი მონაზვნის პერანგში. როგორც ლიტერატურა,-  უფრო მოიგებს. ის რუსი ოკუპანტებიც მართლმადიდებელი ქრისტიანები არიან, ამიტომ ეს სათაური ვერ მოერგება ვერც რეალობას და ვერც  სიუჟეტს.  სათაური დამაინტრიგებელი და იდუმალი უნდა იყოს და არა მისი ფინალის მოკარნახე. 

ბოდიში, თავი თუ შეგაწყინე, მაგრამ ძალიან მინდოდა ჩემი აზრი მეთქვა. 

პატივისცემით,
ნეფერტარი. 2016-05-17 01:52:14

დათუჩას პინგო :) კარგად გავმხიარულდი.

"....", ავტორი: ნიიც
გარდაცვლილ მზეთა სასაფლაოს მოჰგავდა ზეცა - ანუ როგორი იყო?
ზეცამ ჩენი ფიქრების ფერი რატომ იცის? თუ ზეცაში ღმერთს გულისხმობთ, მაშინ ღმერთია ლურჯი ფერია?
არ ვიცი, ბევრი ბუნდივანი მომენტია, უფრო სწორედ, ბუნდოვანზე მეტად ზუსტად  ვერ თქმული. მაგალიტად ფრაზაში - როცა ვოცნებობთ, ზეცას ვუმზერთ, მთაში თუ ზღვაში - სრული არეულობაა. გავიგე რისი თქმაც უნდა ავტორს, რომ ოცნების დროს, სულ ერთია როგორი გეოგრაფიული გარემოა, ზეცას ვუყურებთ, ავყურებთ, მაგრამ ფაქტია ფრაზა დასამუსავებელია.
წარმატებები.

კარგად მახსოვს გვანცას შემზარავი ისტორია და ფაქტია ძლაიან ემოციური. ცხადია დასანანი და სევდიანი, მაგრამ ოთარ, ხანდახან მგონია, რომ აჭარბებ. კი გასაგებია, რომე ს პოეზიაა, მაგრამ ეს მოზღვავებული და გაზვიადებული ემოციები არ უხდება. ალბათ მიწყენ, მაგრამ მაინც გულწრფელად ვამბობ ამას.

ნატყვიარევი კორექტურაა და ნატყვიარები უნდა იყოს თუ ნაიარევის და ნატყვიარის სინთეზია?
ზღვაში დამხრჩვალი კაცის იერი მომეწონა, კარგად გამოხატავს ნაწერის მტელ ემოციას.
აქ რომ მყავდე,
კიდევ უფრო მეტს ვიფიქრებდი,
სამი ათასჯერ..
(არა! ხუთი ათასჯერ მეტს!) - ეს მომენტი აფუჭებს ჩემი აზრით სადა და ემოციურ ნაწერს, სადაც კარგი ფრაზებია. აფუჭებს თავის ხელოვნური მეამიტობით.


ნუნუ-ნონა სათაურში ”ელენეტთა”>> ”ელემენტთა”  პაწია კორექტურაა. გთხოვ აქ თუ ხარ, შეასწორე რა.... :(
ნეფერტარი. 2016-05-17 01:27:46

ნაწარმოებში, ომის აღწერის ერთ-ერთი იდეაც, სწორედ ეს იყო. ...

ბევრი სამუშაოა აშკარად... ფრაზები დასალაგებელია და...
ჯერ-ჯერობით თავს შევიკავებ დაკონკრეტიკებისაგან.

საინტერესოდ ვითარდება სიუჟეტი, თუმცა ზოგიერთი დიალოგიც ძალდატანებითი მეჩვენა... ხელოვნურისაკენ გადახრილი :) 

თუმცა ჯერ კიდევ მოგყვები :)  მაინტერესებს მოვლენების განვითარება...

წარმატებები...

ლ.ო.
ლუკა.ოლირი. 2016-05-17 01:22:48

ბევრი სამუშაოა აშკარად... ფრაზები დასალაგებელია და...
ჯერ-ჯერობით თავს შევიკავებ დაკონკრეტიკებისაგან.

საინტერესოდ ვითარდება სიუჟეტი, თუმცა ზოგიერთი დიალოგიც ძალდატანებითი მეჩვენა... ხელოვნურისაკენ გადახრილი :) 

თუმცა ჯერ კიდევ მოგყვები :)  მაინტერესებს მოვლენების განვითარება...

წარმატებები...

ლ.ო.
ლუკა.ოლირი. 2016-05-17 01:22:31


აჭარბებ ჩრდილო აშკარად. რა ვქნათ ახლა, რაკი გალაკტიონმა "მთაწმინდის მთვარე" დაწერა, ყველა პოეტს და პროზაიკოსს უნდა ავუკრძალოთ თავიანთ ქმნილებებში მთვარის ხსენება? იქნებ აღარც მზე ვახსენოთ ცხრა სახელით?  თუ მხოლოდ ასე ვთქვათ: "მაგის ცხრათვალა დედაც..." - და ეგ იქნება სიახლე. :D

”მთაწმინდის მთვარე” არის მხოლოდ მთაწმინდის, არა ბათუმის, სოხუმის, ქუთაისის ან თელავის...

ახლა მე მკითხეთ როგორია საჰარაში მთვარე. ის, უკიდეგანო ქვიშის და კლდეების თავზე ასაფეთქებლად გამზადებული დიდი ატომური ბომბივით კიდია ცაში კი არა, პირდაპირ შენს წინ... წარმოუდგენლად დიდი, წარმოუდგენლად საშიში... არც წყნარია, არც ქნარია, არც ზამბახს მიაგავს და არც შუქთა მკრთალი მძივითაა მოსილი. პირიქით, მრისხანეა, ავად მომზირალი, ბობოქარი, გაბოროტებული და მზვაობარი, ჩაშავებული ”თვალებით” ისე დაგცქერის, შიში და ზაფრა გივლის და ერთი სული გაქვს სადმე ჭერს შეაფარო თავი რომ აღარ დაინახო.

მეტსაც ვიტყვი...ვისაც საჰარაში მზე და მთვარე არ უნახავს, წარმოდგენაც არ აქვს როგორები არიან ისინი სინამდვილეში.

ჰოდა ახლა,  მე რომ დავწერო ლექსი "საჰარას მთვარე" ისევ გალაკტიონის "მთაწმინდის მთვარეს"  ჩამარტყამთ თავში თუ იმას მეტყვით ჯერ დაწერე და მერე ვნახოთო? საერთოდაც, იყო დრო, როცა დედამიწას სამი მთვარე ჰყავდა...

კარგით რა, ბოლოს და ბოლოს. 
ნეფერტარი. 2016-05-17 01:21:29

ძალიან მომეწონა. მით უმეტეს, თავად შემეხო ეს ომი . მიხარია,  ამ თემაზე რომ წერთ, რადგან თითქოს  აფხაზეთთან შედარებით ცოტა მსუბუქად ვუყურებთ საქართველოს ამ ნაწილის ტრაგედიას.
ნი ნი. 2016-05-17 01:17:31

არა რიტმი, მელოდია, არა რითმა, არა სახეები, არა იდეა... არაფერი.

ძალიან კარგი ნაწარმოებია, მიუხედავად იმისა რომ  მოცულობით დიდია, წაკითვისას  არ ვიღლები, სიამოვნებას მგვირის, მაგრამ მინდა ავღნიშნო  ყველა ეს ნაწარმოები  საბავშვო  ჟანრში ვხედავ, შვიდიდან  16-15 წლადე  .  ფერების და ცისარტყელას  ახსნა მშვენიერია ამ საკისათვის. თუნდაც ნოტების , მითუმეტეს  ელემენთა სისტემა ს აითვისებს  მშვენივრად ვინც ქიმიის სწავლას იწყებს,, 
სხვათაშორის ელემენთთა სისტემის საშუალებით, (რიცხვებით) საიდუმლო წერილებიც  იწერება, იცით ალბად ეს თქვენ.
ნეფერტარი მართალია როგორც ყოველთვის  ფორმატის შესახებ , ძალიან კარგია.
მუხა. 2016-05-17 00:48:31

ძალიან კარგია, მომეწონა სული და წყალის  მგზავსება გასაგებია, თუმცა ჩემთვის  განსხვავება უფრო მისაღებია.
ერთი პატარა  შენიშვნა  ფრაზაში." ასევე მიუწვდომელია წყალი გრძნობათა დანარჩენი ორგანოებისთვის: არ აქვს ფერი, სუნი, გემო.  არ აღიქმება შეხე-ბით... "
გრძნობას  ორგანო არ  აქვს.!  ( მითუმეტეს გრძნობათა ორგანოებისთვისო), რაც თქვენ ჩამოთვალეთ შეგრძნებებია  და ორგანოებიც აქვთ გეთანხმებით.
მუხა. 2016-05-17 00:28:30

მე ვერანაირი გრძნობა ვერ აღმიძრა ამ ლექსმა, არანაირი სევდა არ ჩანს, გულგრილად დაწერილი ლექსია...
კოლხი111. 2016-05-17 00:14:41

მე ვერანაირი გრძნობა ვერ აღმიძრა ამ ლექსმა, არანაირი სევდა არ ჩანს, გულგრილად დაწერილი ლექსია...
კოლხი111. 2016-05-17 00:14:31

მე ვერანაირი გრძნობა ვერ აღმიძრა ამ ლექსმა, არანაირი სევდა არ ჩანს, გულგრილად დაწერილი ლექსია...
კოლხი111. 2016-05-17 00:14:21

მე ვერანაირი გრძნობა ვერ აღმიძრა ამ ლექსმა, არანაირი სევდა არ ჩანს, გულგრილად დაწერილი ლექსია...
კოლხი111. 2016-05-17 00:14:11

რა კარგია, წარმომიდგენია როგორ მოეწონებოდა პატარა კაცს....:-) <3
ლელა-65. 2016-05-17 00:04:46

"***", ავტორი: ანა-მარია-8
ბევრი კომენტარი მხოლოდ იმას ნიშნავს რომ ნისკარტი არ იცვითება ჭიკჭიკით :)
კარგია თუ ცუდია, ეს სხვა თემაა
ჟანრის კრიზისია საიტზე
თემების
პოეზიის
პროზის
აქ კი, კომენტარებში, სხვა ხალისია მაინც :) სამი  დღე არ უნდა ლოდინი რომ განათავსო :)))))))))))))))))))))))))))))))))
სერგეი. 2016-05-17 00:04:37

უფ,კიდე რამდენ რამეს დავუმატებდი .
ახლა არ დაიწოთ ისეთი სათაური აქვს და სისულეელები :დ
სწორედაც რომ მაგიტომ აქვს

ყველა ნაწარმოები წავიკითხე, , კარგად წერთ,
მუხა. 2016-05-17 00:00:10

კარგი იყო.
მუხა. 2016-05-16 23:57:55


1 2 3 ... 2298 2299 2300

საიტის წევრს ნიკით:  მუხრან აბაშიძე ვულოცავთ დაბადების დღეს