|
ძალიან, ძალიან მომეწონა!
რა ვი აბა, ასე მე არ ვფიქრობ, თუ პიროვნება გიყვარს , შენიშვნასაც აძლევ, თუ არ გიყვარს რა გენაღლება ვინ რას ჩაიცვამს, ან რამეს.. სიყვარულმა გადაარჩინა ეს ქვეყანა და ასეც იქნება, რა თქმა უნდა უკეთესობისკენ უნდა შეიცვალოს საკომუნიკაციო ენა.
ნუგეშო ჩემო, ზღვის და მთების პატარა მხარევ, ზოგან რომ თოვლის ბილიკები ფეხქვეში გიგია, მივყვები გზას და გულს მისერავს ტკივილი მწარე, გშორდები შენ და სად მივდივარ, ვერ გამიგია.
რა ლამაზი და სევდიანი ლექსია. ძალიან მომეწონა . თარგმანი კარგია.
გმადლობ ნინა
კარგია!
ჰო, მერკანტილურობის მორევში ვტრიალებთ. განმარტოვებაც რომ არ შველის?_ ინეტის ფანჯრებიდანაც ორპირიად უბერავს. :(
ჰო
გაიხარე ჯანო
განსაკუთრებით მიყვარს ბეკრტის "გოდოს მოლოდინში"
თუმცა ვერ ჩავწვდი ბოლომდე...ალბათ ცხოვრების (ან თუნდაც სიცოცხლის) ბოლოს მივხვდები...რას ველოდებით ადამიანები...მთელი არსებობის განმავლობაში უფლის იმედით,უფლის გზამდე თუ მივალთ...სიცოცხლიდან-სიკვდილამდე და გარდაცვალებამდე... თემატურად მრავალფეროვანი და ბევრის მთქმელი...
ლამაზია +5
მადლობა ხვთისო, დიდად .
პატივისცემით ნ ე ქ ტ ა რ ი.
ღვთისო- გმადლობთ რომ მესტუმრეთ.
ადმინ, ვერ ვანთავსებ ახალ ნაწრმოებს საიტზე და კომენტარის არსებობაც შეტყობინების სახით არ მომდის.
თუ ეს კომენტარი მაინც აიტვირთა, აქვე გმადლობთ... :)
მანძჩო მადლობაა.
ჰო, სიყვარულმა იცის სხივი ცრემლთა ღიმილით, ზოგჯერ, წვიმებიც უნატრია დაგვალულ მიწას!...
მიწა ტკივილით ამოისუნთქავს, საშენოდ უკვე, აღარ მოვთბები. ბოლო სასწაულს დაელოდები, ყელს მოიღერებს როცა ხოხბები. .................................................................ყოველ ბწკარედში სულია ჩადებული და უდიდესი ემოცია მოდის...
))
ყველა ურითმო ნაწერს მოთხრობად ვთვლი, ეს მელანქოლიური ჩურჩული არი თავის თავთან
მოსევდიანო.
1
გამიხარდა ეს ლექსი. კარგგად არის შესრულებული...
კარგია!
ეგრეა))
მადლობა
|