უსხივებო და უჩრდილო ზეცა;
იისფერ დისკოს ალი მხურვალე
უფრო ნაზდება ამ ნისლში თუმცა
(ღრუბლები ისე დაბლა ცურავენ)...

და პროცესიის ცხენები ჩუმი,
ამ სიკაშკაშეს ძაბავენ ზიდვით,
რაღაც სათუთი - გვირგვინზე - სული,
ხან კრთდება, ხან იფარება ბინდით...

... გვიან ზაფხულზე - ეს იყო გვიან,
ტირიფების და მიჯნაზე ქვიშის,
მკრთალი ყვითელი და ასე ღია -
ჭკნობის რომ ეტყო გვირგვინსაც შიში,

მეჩვენებოდა, რომ უიმედოდ,
ნაზად ახლიდა თავს ქრიზანთემა
და პატივივით თითქოს მიეგო
კუბოს კაშკაშა ამონათებას...

და რომ სულ ორი ჭირისუფალი
მიაცილებდა ტრაპზე ფოთოლი:
საყურეების - ოქროს ოვალი -
მისითვე ხსნილი ეს წყვილი რგოლი.










ИННОКЕНТИЙ АННЕНСКИЙ

Хризантема

Облака плывут так низко,
Но в тумане все нежней
Пламя пурпурного диска
Без лучей и без теней.

Тихо траурные кони
Подвигают яркий гнёт,
Что-то чуткое в короне
То померкнет, то блеснёт…

…Это было поздним летом
Меж ракит и на песке,
Перед бледно-желтым цветом
В увядающем венке,

И казалось мне, что нежной
Хризантема головой
Припадает безнадежно
К яркой крышке гробовой…

И что два ее свитые
Лепестка на сходнях дрог —
Это кольца золотые
Ею сброшенных серег.