|
ვიჩქარე მართალი ბრძანდებით.
სასვენ ნიშნებს თუ დაამატებ, უკეთ აღიქმება
და მაინც რომელი? :)
გაუმარჯოს ჩვენს გენს
თქვენი ,,შესწორება" მიღებულია, სიახლეს არც ვეძებდი, მეწერებოდა უბრალოდ და დავწერე, სულ ეს არის :)
რა რეფრენიო, რა ეფექტური თამაში, არ მჯერა მე მაგის, იყოს ბუნდოვანება, უფრო ნამდვილია და ჩემეული. მადლობა
მადლობა ჯიკო!
დაგვიანებისთვის მაპატიეთ. ახლა- ღა ვნახე კომენტარი
სასიამოვნო მოგონებაა
სად მ იდის გადაყლაპული წინდები? :)
უცნაური გზა დაუწესეთ ბუღალტრებს :)
გული გამითბა. გაიხარე
5
ძნელია ციყვობა, თან არაფერში რომ არ გიმართლებს +5
+1
წყენა რა მოსატანია, მადლობა შეფასებისთვის.
დიახ წინა საუკუნის 10-იან წლებს შეესაბამება, “ცისფერყანწელების” პერიოდს <
(ტრიოლეტი, სონეტი, ტერცინა..)
"მე სიყვარულს ზეცის ამით თუ კი ვცდიდი,მაშინ იყოს ფესვად გადმორგული ვაზე"ერთ შინაარსს ემსახურება და ასევთქვათ ხელოვნების საოცრების მისაკუთრებას გულისხმობს,შეგიძლიათ დღევანდელობასთან ასოციაციის თამაში ითამაშოთ ხაზი საფრანგეთთანაც გაავლოთ,პოზიის ბურჟუაზიას ნამდვილად არ მივეკუთვნები მაგრამ მიყვარს თემების გლობალიზება,აქედან იწყება ვაზზე საუბარი ვერ დავლიე ღვინო გამოვფხიზლდი მყისვე,ღვინო და ვაზი როგორც საშველი,ხელჩასაჭიდი,სიფხიზლე გამოსარჩლებად და,ეს სიჩუმე მზისა გაბნეილა დარდი კი ადამიანური ტკვილი ისტორიის იმ ფურცელზე ყოფნის სადაც მზე არ გვათფბობს,ბოდიშით თუ უფრო მაღალფარდოვნად არ შემიძლია წერა.
5
მადლობა ნინო კომენტარისთვის,შეძლებისამებრ ყველაფერს გამოვასწორებ :))))
დიდი მადლობა ქალბატონო ნინო.
:)
ვაშაა, მოვრჩი!
გადაჩვეული ვარ ამ საქმეს, მუხას იმედად. ბოლოს თვალები ამიჭრელდა.
თუ ვინმეს ტექსტი გამომრჩა, იქნებ მითხრათ და მივუბრუნდები.
დასაწყისი კარგი იყო და უკეთეს ფინალს მპირდებოდა საბოლოოდ გაცრუებული მოლოდინის განცდა დამრჩა. (არა იყო ზნეობა)
პუნქტუაციას - ყურადღება
პაროდია პოპულარულ საგიტარო სიმღერაზე.
+1.
პუნქტუაციის პრობლემამ გამტანჯა!
მოდერნისტული ესთეტიკაა.
საინტერესო ხედვა, განცდაც - არატრივიალური, საკუთარი.
+3.
წრფელი, ცოცხალი ლექსია, ჩემი ფიქრით, ესენინური გამოცდილებით, აქ დავტოვებ +5 - ს
პოეტიზმებითაა სავსე.
ცოტა არ იყოს, გამიჭირდა შინაარსის გაგება. განსაკუთრებით ფინალში, ვერ მივხვდი რას ნიშნავს “ფესვად გადმორგული ვაზი”.
მშვენიერი ყოფითი, სახასიათო ლექსია,
კონფლიქტიც არის, რეფრენული ფინალიც კომპოზიციურად კარგად ზის.
+3
რა ნაცნობი გამოცდილებაა. ბოლოში რითმა ასეთი - საბავშვო ლექსს ნაკლებად უხდება. რამე ასეთი რომ სცადოთ ( ფისო/ ვისო)?!
და დედა გაბრაზებული
ფიქრობს, ვეჩხუბო ვისო.
+1
ეს პაროდიაა გალაკტიონის “ლურჯა ცხენებისა”?-
შეად.:
ჰქრიან ლურჯა ცხენები
და
დაჰქრის თეთრი მუსტანგი.
თუ ასეა, მე , როგორც პოეტური პაროდიის დიდი მოყვარული ვაფასებ ასე:
+2
მე რომ შემეძლოს, რაციონალიზაციას გამოვეხსნა და ასოციაციურ ბმებს, თუნდაც შემოთავაზებულ რეფრენულ თამაშს უბრალოდ, ავყვე , ვიტყოდი, რომ ეფექტური პოეტური თამაშია შემოთავაზებული. სამწუხაროდ, მეტისმეტ ბუნდოვანებებს ჩემი გონება შრიალად აღიქვამს , მის დეკოდირებას ვერ ახდენს, მაგ ასეთისა:
სადავეა უბელო,
არაფრისგან გავკინძე.
მიწევს სახის გაბადვრა
ბოროტების მარხილზე,
+2
საინტერესო თამაშია - ორი პოეტური დისკურსის - პოეტიზმებისა და უცხოური ტერმინოლოგიის ,, დაჯახება”, (შერწყმა - არა).
ამ “დაჯახების” მეშვეობით შექმნილი ირონიული ეფექტი.
თვალშისაცემია ავტორიას მაძიებელი ბუნება.
საყურადღებოა აქცენტირების ხერხიც, “დამარცვლა” ტერმინებისა.
+5
|
