ლეჩხუმი

სოფელი დარდია , სევდაა ყელამდე
აქ მთების სატირლად ნისლები მოდიან
აქ ყოველ ზამთარში თოვლია წელამდე
სოფელში ცხოვრება ადვილი როდია

აქ მიწის სურნელი გაფხიზლებს ძილიდან
სიყვარულს უნტებენ ღუმელში მალ-მალე
ლეჩხუმი...ოცნებას აქ იწყებ დილიდან
ეს განცდა ვერაფრით, ვერაფრით დავმალე

ცხენისწყლის ხეობა ან თუნდაც ხვამლის მთა
მათი ხარ აწი და ვერავინ დაგიხსნის
აქ ალბათ სუყველა ვაჟკაცი გამოვა
სუყველა ძმაბიჭურ სიყვარულს აგიხსნის

დათოვლილ ხურმის ხეს, კოწახურს, ჩემს ეზოს
ბეღელში სიძველის სუნი და ობია
ნეტაი ძმობილო აქ ყოფნა შემეძლოს
ეს სახლი სუყველა სასახლეს სჯობია

მე აქ მწამს ბებიის იმ თბილი თვალების
ბაბუის თეთრი თმის, დევივით ტორების
აქ ეს ცა არ არის ძმობილო ყვავების
იცოდე ლაჟვარდი აქ არის ქორების

და მიწის გოჯებს, ნასახლარებს , ეზო მიდამოს
მინდა ,რომ სული ვუბერო და უფრო გაღვივდეს
იმ გურულივით ,როგორ მინდა , რომ სულ ჩვენ ვიყოთ
ამ სოფლიდან , რომ აღარავინ აღარ წავიდეს

და წავალ მერე დავსახლდები ჩემს ძველ ბუდეში
ქალღმერთს შევირთავ და მსოფლიოს მოვიარაკებთ
ღამით ბუხრის წინ ჩემს დაწურულ ოჯალეშს დავცლით
და მთელი ღამე სიყვარულზე ვილაპრაკებთ