 | ავტორი: ფრიდონი ჟანრი: სხვა ამ ჟანრის ნაწარმოებები არ ფასდება 19 აგვისტო, 2018 |
მადლობა უფალს რომ დავიბადე რომ ვცოცხლობ,ვხედავ,ვაზროვნებ, ვიბრძვი, რომ შემიძლია შევიგრძნო შვება, და თუნდაც ვნება,ცოდვა თუ შიში.. მადლობა უფალს ამ გასაოცარ ამოუცნობ და ამოუწურავ დედამიწაზე რომ დავაბიჯებ და რომ აღვიქვამ მის საოცრებებს, ზოგს ვერა ვწვდები, ზოგს ვეფერები, ვიხუტებ, ვკოცნი, ზოგში კი ვცურავ. მადლობა ღმერთო ამ გრძნობებისთვის, ტკივილისათვის, და ამ ტკივილის გაქარვებისთვის, ამოსუნთქვისთვის, ყველა წამისთვის,ყველა წუთისთვის, ხატებისათვის, და ნებისათვის, თავისუფლების იმ ფრთებისათვის, რომელსაც სულით ავყავართ ცამდის, განსჯის ნიჭისთვის, ნაძვის,ფიჭვისთვის, მხიარულების ათასი ოქრო ბედნიერების ერთ ვერცხლად არ ღირს!
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
9. დიდი მადლობა შეფასებისთვის რა თქმა უნდა კრიტიკაც მნიშვნელოვანია მაგრამ უფრო იმიტომ ვწერ ხოლმე აქ რომ ვიღაცამ გამიგოს სათქმელი.. დიდი მადლობა ამითვის.. დიდი მადლობა შეფასებისთვის რა თქმა უნდა კრიტიკაც მნიშვნელოვანია მაგრამ უფრო იმიტომ ვწერ ხოლმე აქ რომ ვიღაცამ გამიგოს სათქმელი.. დიდი მადლობა ამითვის..
8. საოცარი გრძნობაა თავისუფლება,სიხარული და სიყვარული ვიგრძენი,რომელიც მთელი სამყაროს მიმართ გაუჩნდა ავტორს. ასეთ სიმშვიდეს მეც არ გავცვლიდი მხიარულებაში:)
საოცარი გრძნობაა თავისუფლება,სიხარული და სიყვარული ვიგრძენი,რომელიც მთელი სამყაროს მიმართ გაუჩნდა ავტორს. ასეთ სიმშვიდეს მეც არ გავცვლიდი მხიარულებაში:)
7. არაა კითხვას კი მივხვდი..რატომ მკითხე ეგ ვერ მივხვდი.. არაა კითხვას კი მივხვდი..რატომ მკითხე ეგ ვერ მივხვდი..
6. კითხვას ვერ მივხვდი.. და შესწორება:მინდა რომ მიყვარდეს... კითხვას ვერ მივხვდი.. და შესწორება:მინდა რომ მიყვარდეს...
5. უფალი, რომელიც აშკარაა რომ ასე ძალიან გიყვარს, როგორ განისაზღვრება შენთვის სიტყვიერად? უფალი, რომელიც აშკარაა რომ ასე ძალიან გიყვარს, როგორ განისაზღვრება შენთვის სიტყვიერად?
4. გავარდნა არაფერ შუაშია.. ზევით რაც დავწერე ერთი წლის უმუშავებელ,დეგრადირებულ გონებაზე დაყრდნობით დავწერე,რომელშიც აზრიც კი აღარ ყალიბდება დიდი ხანია... ბოლო ორი სტრიქონი კი ადრე მომაფიქრდა,როცა მონასტერში ვიყავი (გრემის) მის ზევით იდგა ძვენი სათვალთვალო კოშკი და იქ ბავშვები მიდიმოდიოდნენ იცინოდნენ ხარხარებდნენ.. არ ვიცი რატომ და უცბათ გულში ძალიან დიდი ბედნიერება ვიგრძენი(ხშირად იყო მონასტერში არაფერს ვაკეთებდი და უბრალოდ უცაბედად საოცარ რამეს მიხვდებოდი,ვიგრძნობდი,თითქოს ახლებურად დავინახავსი სამყაროს) და მაშინ გავიაზრე ეს და რატომღაც ჩამრჩა გონებაში.. მადლობა უფალს... გავარდნა არაფერ შუაშია.. ზევით რაც დავწერე ერთი წლის უმუშავებელ,დეგრადირებულ გონებაზე დაყრდნობით დავწერე,რომელშიც აზრიც კი აღარ ყალიბდება დიდი ხანია... ბოლო ორი სტრიქონი კი ადრე მომაფიქრდა,როცა მონასტერში ვიყავი (გრემის) მის ზევით იდგა ძვენი სათვალთვალო კოშკი და იქ ბავშვები მიდიმოდიოდნენ იცინოდნენ ხარხარებდნენ.. არ ვიცი რატომ და უცბათ გულში ძალიან დიდი ბედნიერება ვიგრძენი(ხშირად იყო მონასტერში არაფერს ვაკეთებდი და უბრალოდ უცაბედად საოცარ რამეს მიხვდებოდი,ვიგრძნობდი,თითქოს ახლებურად დავინახავსი სამყაროს) და მაშინ გავიაზრე ეს და რატომღაც ჩამრჩა გონებაში.. მადლობა უფალს...
3. მართლაც, როგორც ,,ძია ზეზვა” იტყოდა ( მედულაშვილი) ბოლო ორი სტრიქონი ,,ყარაულის თოფივითაა გავარდნილი”. მე რომ ეს ავტორი ვიყო, ვიწვალებდი და მთელ ლექსიკონი გავხდიდი ამ ორი სტრიქონის ღირსად. მართლაც, როგორც ,,ძია ზეზვა” იტყოდა ( მედულაშვილი) ბოლო ორი სტრიქონი ,,ყარაულის თოფივითაა გავარდნილი”. მე რომ ეს ავტორი ვიყო, ვიწვალებდი და მთელ ლექსიკონი გავხდიდი ამ ორი სტრიქონის ღირსად.
2. ეტყობა ბოლო ორი სტრიქონი გაგივარდათ ) ეტყობა ბოლო ორი სტრიქონი გაგივარდათ )
1. ეტყობდა ბოლო ორი სტრიქონი გაგივარდათ )) ეტყობდა ბოლო ორი სტრიქონი გაგივარდათ ))
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|