მე სიბრალული თქვენი არ მჭირდება, თუმც არა არს რა სიბრალულში დასაძრახისი. და არც სხვას რამეს ველი კიდევ გაჭივრებად, დიდი ხანია არს უკვე მოიპარეს ოქროს საწმისი.
ქვეყანა ჩემი ათას ცოდვებს გადარჩენლი, ღვთის ნებით ისევ, უანგაროდ ფეხზე დამდგარი და ბევრჯერ ბოროტ ქარიშხლებით ღრმად დაჩეხილი, არამც თუ წახდა, უფლის მადლის მოაქვს ლამპრი.
მე სიბრალული თქვენი ნეტა რად მეკუთვნის, არც არას ველი უცხოსაგან სიკეთით ნაცადს, ასეთი რჯულის გავჩნდით ქვეყნად დედანი გუთნის, არც შევიცვლებით, არც გავქრებით არასოდეს არაფრის ფასად!
