წვიმების სეზონზე ქრებიან გოგონები.
ტოვებენ სახლებს და მოგონებებს.
სიზმრები თვალებზე მოგორავენ
წვიმაში დაკარგული გოგონების.
და მინდა ვირბინო მათ ფიქრებში,
ვინც ტოვებს სახლებს და მიდიან.
სახლში დაბრუნების ამინდია.
არავინ ბრუნდება შინ.
სარეცხის თოკებზე სხდებიან ბეღურები.
წვიმების სეზონი დასრულდა
ქალები ბავშვობას იხსენებენ
გამქრალ გოგოობას ნატრობენ.
და თუმცა გვიანია, იმედი
მათ თვალებს სერავს და ტკენს
დგანან და დამარცვლილ ბავშვობას
აწნიან შვილების თმებს.