ჩემი ხელები ერთდროულად იწყებენ დნობას.
გამოშვერილი ჩემი ხელები.
ვუყურებ როგორ იღვენთება მწიფე ქსოვილი,
როგორც ყალიბში ცხელი მეტალი.
როგორ იწყებენ დაღვრას სიბლანტის,
უსარგებლობით გახრწნილი ძვლები.
ჩემი თვალები ერთდროულად იწყებენ ლღვობას.
ლოდინ ჩამდგარი ჩემი თვალები.
კანს ეწებება მომჟავო და მომწარო ობი,
გულ-გვამის მთელი სივრცის მარაგი.
ჩემი ნეკნები ბზარებივით მიჩენენ  ეჭვებს,
ეს არის მხარში დგომის მცდელობა.
ჩემი ნეკნები როგორც კავები,
მხრებზე მკიდებენ წონასწორობას.
რაც ჩემგან რჩება ეს არის წუმპე.