დრო ძველ მოგონებებს ისე ფურცლავს,
თითქოს ხელში ჰქონდეს რარიტეტი.
უნდა შეეგუო აწი ჩუმ ცას,
თუკი ასასვლელი ჩაიკეტა...
გარეთ ქარწვიმების სეზონია,
შეუხმატკბილები დუეტებით.
ისევ ფანოღები მეზობლისგან,
ყელში ამოსული კუპლეტებით...
ფიქრსაც სიხშირე აქვს უხარისხო,
ისმის მოგონება ნაწყვეტ-ნაწყვეტ...
იქნებ ხასიათი ახალისო,
კვლავ "სამენდელსონოდ" გამოაწყო...
ქუჩას უბნის ძველი ლოთები ჭირს,
ბოთლი დარჩენიათ დასაცლელი.
დარდიც იქვე გდია, მოთელილი,
სხვაგან არსადა აქვს წასასველი...
მოითვალსაფარეს აივნებმა,
ვითომ არავინ ჰყავთ გასაკილი.
ქარის გზავნილებიც გაიბნევა,
ქალის გაუმხელელ ასაკივით...
კარზე მოჯახუნე ამინდები,
ხსოვნა - გულმოდგინე ბუკინისტი.
კარგად რომ მიცნობდე, გამიგებდი,
თუმცა, შენი საქმის უკეთ იცი...
24.01.19