 | ავტორი: ნიკოლასი ჟანრი: პოეზია 7 მარტი, 2019 |
სიცივე ნოემბრიდან მომსდევს, ზამთარი თვითმკვლელობას მაცლის, გაზაფხულს ვენდობოდი, მაგრამ მარტი უარესად დამცლის, შენი გაღიმება მომკლავს, აპრილს სიმსუბუქე მართებს, იები მოგიძღვენი ,მაგრამ ასე თქვი ვიმსახურებ ვარდებს. კლავიშებს სათითაოდ ვუსმენ, ბგერებშიც სიმარტოვე დარბის, ჩვენს გოგოს დაბადების დღეზე, პირველად ვაჩუქებდი ბარბის. ხელები გამეყინა ეხლაც, წერა ცოტათიღა მათბობს, თვალები დამისივდა ცქერით, მიწიდან ვაკვირდები მნათობს. ოცნებებს დავეძებდი დიდხანს, ზღვაში რომ ატანენ ბოთლებს, ქარი იტაცებდა ხისგან, უკვე გაციებულ ფოთლებს, მუსიკას ზედმიწევნით ვარჩევ, დღესაც ჩავინიშნავ დავთარს, ლექსებს ყოველ ღამე დავწერ, ასე გავისტუმრებ ზამთარს. სიცივე ნოემბრიდან მომსდევს, ზამთარი თვითმკვლელობას მაცლის, გაზაფხულს ვენდობოდი, მაგრამ მარტი უარესად დამცლის, შენი გაღიმება მომკლავს, აპრილს სიმსუბუქე მართებს, იები მოგიძღვენი, მაგრამ ასე თქვი ვიმსახურებ ვარდებს.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
6. მარტი, მარტი, მარტი, ოოხ ეს მარტიი)) მარტი, მარტი, მარტი, ოოხ ეს მარტიი))
5. რა ამბიციური ყოფილა ადრესატი )) რა ამბიციური ყოფილა ადრესატი ))
4. რაღაცნაირად ლამაზია. კარგია კი. :)
რაღაცნაირად ლამაზია. კარგია კი. :)
3. მომეწონა! რაღაცნაირი შინაგანი მოკრძალებული სევდაა.
მომეწონა! რაღაცნაირი შინაგანი მოკრძალებული სევდაა.
2. მიუხედავად შინაარსის სიმძიმისა, ლექსი მსუბუქად იკითხება.
მიუხედავად შინაარსის სიმძიმისა, ლექსი მსუბუქად იკითხება.
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|