დღეს გაზაფხულის პირველი დღეა...

აღმოსავლეთით ცის კაბადონს სიმთვრალე შეეპარა...ლოყები აუღაჟღაჟდა... აქ- იქ კოცნისაგან დალურჯებული სხეული ურცხვად ..გადმოფინა ...სადემონსტაციოდ...

აჰა ... შემომხედეთ მძინარეებო, ...მარადმწვანე გულებო, სიმამაცით მტკიცენო... ტვირთ მზიდენო ...ხალისის მმარხველნო...დიდებულთა ჩრდილებო.... ქარის წისქვილებითან მებრძოლნო... დედების უარმყოფელნო... შვილების მეციხოვნენნო.... სასოწარკველითლა ღიმილნო...

ცა ყველგანაა... შემომხედეთ.. მაგრამ არა ისე , როგორც აქამდე გჩვეოდათ..

მე გათენება ვარ ... ყოველი გაზაფხულის...

ყველა ჩემი თვალის გახელვა  წყვდიადის ომზე გამარჯვებაა .. ახლიდან დაბადება.

ყოველი ჩემი რიჟრაჟი ზეიმია ..-

- გინახავს სისხლიანი დილის ცა ??? - ომის ჭრილობებია

- გინახავს ჩალურჯებული ცა???? ესეც ღამეული იმის ნაკვალევია???

ვის შეუძლია ჭრილობები სიძლიერედ გარდასახოს ??

შეშლილი ქალივით ფერად- ფერადი სამოსი მოირგოს .. მკვეთრი მაკიაჟით და წითელი ტუჩსაცხი ...
აქა იქ შემწვენებული თვალბი ჩრდილებით დაიფაროს ...
და შემდეგ ....
და შემდეგ ... შემდეგ ხმამაღლა კისკისს მოყვეს....

ხალისისის დედოფლად მოგვევლინოს....

დღეს გაზაფხულის პირველი დღეა ...
და კვლავ მოვედი ....

☀️☀️☀️ავტორი ნინო გვაზავა