შეღებულ სარკმლის ნაპრალებში , ყეფენ ძაღლები,
ფორმალურობა უნდა ერქვას ახლა სეზონებს,
შეციებული დგანან ისევ , მთაში სახლები,
აპრილია და მაინც როგორ ათოვს ეზოებს.
აპრილის თოვლმა, დაუხოკა ნაზი ღაწვები,
გაზაფხულისფრად აფეთქებულ მთის ამ ყვავილებს,
დღეიდან მე შენ გაზაფხული დაგარქვი, რადგა
მოხვალ უთუოდ....
მოხვალ და ვიცი ამაყვავილებ...
მოხვალ და მე კი მოგაგებებ ყვავილებს ატმის,
და მე გავხდები შენი სულის ბოლო კელია
შენ უფლება გაქს დუმილის და არაფრის არ თქმის,
დამინახავ და მიხვდები , რომ არ თქმა ძნელია...
თაფლისფერ თვალებს დაგიკიცნი , მობეზრებამდე
და თამგზავრად გვეყოლება მშვიდი ქუჩები,
და ადამისთვის თუ გამოცდა იყო ვაშლის ხე,
ჩემთვის იქნები შენ ევა ,
და ვაშლი,
ტუჩები !
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
4. აქვს რაღაც საინტერესო, მაგრამ მოსავლელია. დასაწყისი უფრო ლამაზია, სარითმო წყვილების სისუსტის მიუხედავად, მერე ნაჩქარევს ჰგავს. აქვს რაღაც საინტერესო, მაგრამ მოსავლელია. დასაწყისი უფრო ლამაზია, სარითმო წყვილების სისუსტის მიუხედავად, მერე ნაჩქარევს ჰგავს.
3. მართლა ისე მიფუჩეჩებულია, ასოებიც აკლია )) მართლა ისე მიფუჩეჩებულია, ასოებიც აკლია ))
2. კარგი რა, ბოლოს მიგიფუჩეჩებია, არც ეს ტუჩები-ვაშლები არ გამოვა.
არადა, რომ გადაგეხედათ, სითბო არის) კარგი რა, ბოლოს მიგიფუჩეჩებია, არც ეს ტუჩები-ვაშლები არ გამოვა.
არადა, რომ გადაგეხედათ, სითბო არის)
1.
სიყვარულის მოლოდინში :)
ცოტა ხელის შევლება არ აწყენდა და მშვენიერი ლირიკაა.
სიყვარულის მოლოდინში :)
ცოტა ხელის შევლება არ აწყენდა და მშვენიერი ლირიკაა.
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
