გადაუფრინა შავმა ყორანმა,
ჟამს, წუთისოფლის მძიმე ეპოქის.
უბედურების მწვერვალზე ასულს,
საბედნიეროდ მცირეც მეყოფა,

შენი თვალების, მღვრიე მორევის,
გაფერმკრთალებულ სხვითა დანახვა.
დაიბადება რიგითი ღმერთი,
ჩემში და უღვთო აზრებს დამარხავს.