რავიცი.
აქ მგონი უადგილოა ცოდნა უწოდო რამეს,
ცოდვა და მადლი აირია, აღარ აქვთ ომი,
ორივე გაილია და ჩამოხმა ასე პირისპირ დგომით და სჯა ბაასით.

ერმისი.
ამბორი გამიზნულად, ტუჩების თრთოლით
გზაზე გამსკდარი მძორი გდია, ხეზე კი თოკი რულავს
მიმოფანტული გასამრჯელო, ბოლო მონეტა ბრუნავს მდელოზე დაცემამდე.

დაისი.
თაბორის ღამეს მზის ბოლოს სხივები აწამებს,
ძილბურანში ტოვებს და არ აცდის გაღვიძებას.
ოცამდე კაცი და შემდეგ თქვენც იცით რაც იქნება სულის შებერვით.

დაიცდის,
მამონი ცოტახანსაც, მეც ბოლომდე დავწერ.
გავიშრობ ღაწვებს და გამოვფიტავ, ვფიქრობ რომ ქორფა ტანსაც
მივცემ ცეცხლს სულთან ერთად, რასაც დიდიხანია ვწვავ შენ კი მიქრობ.