მეტი რაღაა სულით დაცემა,
რა არის ჭირი იმაზე დიდი,
რომ ქართველობა გეცუდკაცება
და "ორ კაპიკად" სამშობლოს ჰყიდი?!

ჩვენზე ცუდის მთქმელს არაფერს მოსთხოვ,
ძღები"კანფეტით ფოჩებიანით".
ფიცულობ ლონდონს, ვაშინგტონს, მოსკოვს -
სხვისიანი ხარ თუ ჩვენიანი?!

უღმერთობა რომ ნორმად შერაცხე -
ამის აღნიშვნა უკვე აღარც ღირს.
მოდი საქვეყნოდ ნუღარ შეგვარცხვენ,
ისე მოგვკალი - ჰა იარაღი!..

და, მე შენ გეტყვი, გაგვიკვირდება,
თუ საკუთარი და ან ძმა გვესვრის?!
"კეთილდღეობა" ჩვენ არ გვჭირდება,
ჩვენ შენ გვჭირდები, ბიჭო, არ გესმის?!

მეტი რა გითხრა, როგორ აგიხსნა,
საკუთარ სახლში მტრად შემოსულო:
სანამ შენ, ძმაო, თასში შხამს გვისხამ,
მთელი ოჯახი შენთვის ვლოცულობთ...