ის მარტოობის შეიპყრო შიშმა,
თუმც არსაიდან ჩანდა ნუგეში.
თავი მოიკლა კეთილმა ბიჭმა,
შვილმა - გაზრდილმა დედის უბეში.

ის ამ ცოდვიან დედამიწაზე
სიყვარულისთვის იყო მოსული.
როგორც იესო, ისე იწამა
მიწა - თამარის ჯიშზე ორსული.

ჩვენს ახალგაზრდებს მივმართავ თხოვნით:
ხელს ცხოვრებაზე ნუ აიღებენ.
ქართველები ხართ, თქვენ! - სვეტიცხოვლის
აღმშენებელი ერის შვილები.

აღარ მყავს დედა... ვიდრე ვიცოცხლებ
გულში დარჩება... სიტყვას ვასრულებ.
მიჭირს უდედოდ, მაგრამ სიცოცხლეს
მე თვითმკვლელობით არ დავასრულებ.