მეგონა, განძით რომ იყო სავსე -
კუნძულთან გემი მეკობრეების.
მოგონილ ამბებს გაუჩნდათ ხავსი
და ხავსმა დამისერა ხელები.
ხავსზე გაჭრილი ხელები მტკივა,
უგზოდ დარჩენილ, ოცნების მდევარს.
მირაჟი ქრება, ღამდება, ცივა.
მე კი, მთვარეზე ამაყად ვდგევარ.