გიტარაზე ასწლოვანზე ვმღერი,
იფანტება მტვერი ბგერებად,
სიგარეტის უკანასკნელ ღერზე
უფრო სწრაფად ვკვდები, ვბერდები.

სიმებს ჩემი მელოდია არწევს
ირხევიან სამყაროები,
და მხრჩოლავი სიგარეტის ნამწვავს
ეფერება ამაოება.

სიგარეტი მკოცნის ცხელი ვნებით
და გიტარა მეალერსება
გასროლილი ტყვიასავით დნება
და ფეთქდება ჩემი არსება.

მე ვიშლები როგორც ტალღა სიმის,
თან აქ ვარ და თან აქ არა ვარ,
შორს, ქარიდან საკუთარ ხმას ვისმენ
და მივყვები დროთა ქარავანს.

გადავლახე მე ბერმუდის სრუტე,
თვითმფრინავი გაქრა, მხრჩოლავი
კარებს ვხედავ, ზეცამ შემისრუტა,
კართან მელოდება ნოლანი.

რა ვიცოდი ეს გიტარა, ძველი
იქნებოდა ასე ვერაგი.
ჰეჰ, შემთხვევით არ ჩამიცვამს ჭრელი
რომბიანი თურმე პერანგი.