ალექსანდრე პუშკინი - საქართველოს მთებზე 

საქართველოს მთებს დასწოლია ღამის წკვარამი,
ვისმენ მახლობლად არაგვის ღრიალს,
ნაღველი არ მღლის; ნათელია ჩემი ვარამი,
ეს სიმძიმილი  შენით აღვსილა,


აღვსილა შენით, მხოლოდ შენით... და სხვა საწუხარს
არარა აღძრავს და ხვედრს ვყაბულობ,
მოგიზგიზე გულს ისევ ისე ძალუმად უყვარს,
რადგან ვერ გაძლებს უსიყვარულოდ.

5 მაისი, 2020 წ.



Александр Сергеевич Пушкин - На холмах Грузии...

На холмах Грузии лежит ночная мгла;
  Шумит Арагва предо мною.
Мне грустно и легко; печаль моя светла;
  Печаль моя полна тобою,

Тобой, одной тобой... Унынья моего
  Ничто не мучит, не тревожит,
И сердце вновь горит и любит - оттого,
  Что не любить оно не может.

1829